บทที่ 131

เธอเห็นแดร์ริลเริ่มถอดเสื้อผ้าแล้วทอดกายลงบนโซฟา

"คุณ!" เมแกนจ้องเขา แต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยเขาทำตามที่ต้องการ ในเมื่อเขากำลังจะนอนบนโซฟา

ในขณะเดียวกัน แดร์ริลหยิบมือถือออกมาขณะที่นอนอยู่ มันมีเหจุผลที่เขาต้องนอนที่นี่

เพราะว่ามันดึกมากแล้ว หากเขากลับบ้านตอนนี้ ลิลี่จะนอนไม่หลับดี อีกอย่าง เขาคงรำคาญซาแมนธาผู้ซึ่งจะแหกปากใส่เขาอีก

ไม่นานนัก เมแกนก็เดินออกมาแล้วชี้ไปที่โซฟา "ถ้าคุณจะนอนที่นี่คืนนี้ก็ทำตัวให้ดี อย่าเดินไปไหนล่ะ"

หลังจากทำใจพูดแบบนั้นออกไปได้ เธอก็รีบกลับเข้าห้องนอนของเธอทันที

ครู่หนึ่ง เธอก็ถือเสื้อผ้าของตัวเองแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

เธอลังเลตอนที่เธอกำลังจะปิดประตู เธอจ้องแดร์ริล

โดยไม่รอให้เธอพูดจบ แดร์ริลยิ้มและกล่าว "ไม่ต้องห่วง ผมไม่แอบมองหรอก"

ใบหน้าของเมแกนแดงขึ้นพร้อมกับหัวใจที่เต้นเร็ว เธอรีบปิดประตูลงทันที

เสียงดังสาดกระเซ็นดังขึ้นไม่นานในห้องน้ำ

บ้านของเธอถูกออกแบบในสไตล์ยุโรป ดังนั้นประตูห้องน้ำของเธอจึงทำจากกระจกหนา แม้ว่าจะไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องน้ำ แต่แดร์ริลก็สามารถเห็นเงาราง ๆ ของร่างกายเมแกนจากที่เขาอยู่ได้

เสียงดำไหลยังคงดำเนินต่อไปในห้องน้ำและแดร์ริลก็เห็นการเคลื่อนไหวของเมแกนได้อย่างชัดเจน

เอื้อก!

ภายใต้จินตานาการของเขา แดร์ริลถึงกับกลืนน้ำลายของเขาเอง

เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เพลิดเพลินกับ 'สิทธิพิเศษ' นี้ แล้วถอนหายใจก่อนที่มือถือของเขาจะสั่น

มันเป็นข้อความจากอีวอนอีกแล้ว

แดร์ริลตะลึงเมื่อเขาตรวจมือถือ

มันมีข้อความ 70 ถึง 80 ข้อความจากอีวอน!

ข้อความเกือบทุกข้อความส่งมาทุก ๆ 30 นาที ตั้งแต่เย็นจนถึงตอนนี้ ข้อความเองก็มีเนื้อหาคล้าย ๆ กัน เช่น 'คุณอยู่ไหม?' 'แดร์ริล คุณกำลังทำอะไรอยู่?' และอื่น ๆ

"เธอดูต้องการตามหาเรามาก หรือว่ามีเรื่องฉุกเฉินรึเปล่านะ?" แดร์ริลพึมพำแล้วโทรหาเธอ

ในตอนนั้นเอง