บทที่ 1310

จูปาเจี๋ยถามแดร์ริลอย่างตื่นเต้น

แดร์ริลพยักหน้า “ตามหลักแล้วสามารถทำได้ แต่โอสถลี้ลับเจ้าสวรรค์สีทองนี้ถูกทิ้งเอาไว้นานแล้ว ดังนั้นผมจึงไม่แน่ใจว่ามันยังใช้ได้ผลอยู่หรือเปล่า”

“ฮ่าฮ่า! นั่นหมายความว่าคนสวยของข้าจะมีโอกาสฟื้นขึ้นมาได้อีกครั้ง!” จูปาเจี๋ยกล่าว จากนั้นเขาก็รีบเปิดฝาโลงศพของเตียวเสียนออกทันที

เมื่อจูปาเจี๋ยเห็นเตียวเสียนครั้งแรกเขาก็ตกหลุมรักเธอทันที! เมื่อเขาเห็นว่าเธอเสียชีวิตไปแล้วเขาก็รู้สึกเสียใจ แต่ในตอนนี้ เขาได้รู้ว่าโอสถลี้ลับจ้าวสวรรค์สีทองสามารถชุบชีวิตคนตายได้ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกมีความสุขและต้องการให้เธอกลับมามีชีวิตอีกครั้ง!

ก่อนที่เดบร้าและแดร์ริลจะทันได้ตอบสนอง จูปาเจี๋ยก็เทโอสถลี้ลับจ้าวสวรรค์สีทองใส่ลงในริมฝีปากสีแดงของเตียวเสียนแล้ว

“ฮ่าฮ่า คนสวยของข้า ได้โปรดตื่นขึ้นมา!” จูปาเจี๋ยจ้องมองใบหน้าที่งดงามของเตียวเสียนอย่างไม่กระพริบตา

แดร์ริลสูดหายใจเข้าขณะที่เขาจ้องมองเตียวเสียนอย่างใจจดใจจ่อ 'ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกผู้นี้จะสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อีกไหม?'

ในขณะที่พวกเขาทั้งสามคนกำลังเฝ้ารอการตื่นขึ้นมาของเตียวเสียนอย่างใจจดใจจ่อ ทันใดนั้น ร่าง ๆ หนึ่งก็พุ่งไปข้างหน้าและคว้าไข่มุกแห่งจิตวิญญาณไปจากโลงศพของลิโป้ และวิ่งหนีออกไปจากพระราชวังอย่างรวดเร็ว

เขาคืออีวาน!

ในตอนแรกอีวานกำลังจะยอมแพ้ เพราะเขาคิดว่าเขาคงหมดโอกาสในการแย่งชิงไข่มุกแห่งจิตวิญญาณมาจากแดร์ริลได้ อย่างไรก็ตาม เมื่ออีวานได้เห็นว่าพวกเขากำลังจดจ่ออยู่กับร่างของเตียวเสียน ดังนั้น อีวานจึงคิดว่าโอกาสของเขามาถึงแล้ว!

ในขณะที่อีวานวิ่งหนีออกไป เขาก็ตะโกนบอกราเชลว่า “ราเชล วิ่ง!”

ราเชลรีบวิ่งตามอีวานไปอย่างรวดเร็ว

'เคล็ดวิชาศึกโลหิตแปดทิศของลิโป้ที่อยู่ในไข่มุกแห่งจิตวิญญาณเป็นของฉันแล้ว!’ เมื่อคิดเช่นนั้น ภาพแห่งความสำเร็จและมีชื่อเสียงก็ปรากฏขึ้นในหัวของอีวานทันที

‘บัดซบ!’ แดร์ริลกลับมามีสติ เมื่อเขาตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาก็โกรธมาก 'อีวานและราเชลช่างน่าขยะแขยงจริง ๆ! ฉันอุตส่าห์ไม่เอาเรื่องพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังกล้าขโมยคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศไปจากฉัน!'