บทที่ 1311

"อ๊าก! แดร์ริล ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วย ช่วยด้วย…” อีวานตะโกนร้องขณะอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากแดร์ริล

น้ำเสียงของอีวานเต็มไปด้วยความสั่นเทาขณะที่เขาตะโกนขึ้น ความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้ได้หายไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงความกลัวและความสิ้นหวังภายในใจของเขาเท่านั้น

เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากอีวาน ใบหน้าของแดร์ริลก็ดูเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา

'อีวานกล้าดียังไงมาขโมยคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศไปต่อหน้าต่อตาเขาเช่นนั้น ชายผู้นั้นสมควรถูกไฟคลอกตาย!' แดร์ริลครุ่นคิด

ใบหน้าของเดบร้าดูกังวลก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “แดร์ริล! ยังไงราเชลก็เป็นน้องสาวของคุณนะ”

อันที่จริงเดบร้าก็รู้สึกโกรธมากที่ได้เห็นอีวานและราเชลฉกสมบัติไปจากแดร์ริล แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่สามารถทนเห็นราเชลและอีวานถูกไฟคลอกตายต่อหน้าต่อตาได้

“ผมจะไม่ช่วยพวกเขา!” แดร์ริลกัดฟันแน่นขณะมองดูพวกเขาด้วยความรู้สึกเกลียดชัง

เมื่อได้ยินเช่นนั้นอีวานก็รู้สึกสิ้นหวังเป็นอย่างยิ่ง!

ในเวลานี้ ไฟได้ลุกลามร่างของอีวานจนเขาถูกกลืนลงไปในทะเลเพลิง ในขณะที่ราเชล โดนเปลวไฟแผดเผาเพียงเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่สามารถหนีออกมาจากกองเพลิงได้

“แดร์ริล ได้โปรดช่วยพวกเขาด้วย!” เดบร้า กล่าวอ้อนวอนขณะที่เธอดึงแขนของแดร์ริลด้วยความกระวนกระวายใจ

“เดบร้า คุณใจดีเกินไป ทำไมผมต้องช่วยคนอย่างพวกเขาด้วย?” แดร์ริลกล่าวขณะจับมือเธอเอาไว้

“แต่พวกเขาน่าสงสาร ได้โปรดช่วยพวกเขาด้วย ฉันขอร้องนะแดร์ริล” เดบร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

แดร์ริลเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่และพูดขึ้นว่า “ก็ได้!”

หลายครั้งที่อีวานและราเชลพยายามทำร้ายแดร์ริล แต่เขาก็ไม่เคยหาทางแก้แค้นพวกเขาทั้งคู่เลย พวกเขาต้องขอบคุณความเมตตาของเดบร้าที่ทำให้แดร์ริลยอมช่วยเหลือพวกเขา