บทที่ 1312

ในตอนแรก เมื่อจูปาเจี๋ยได้เห็นแดร์ริลรีบพุ่งไปหาราเชลเพื่อช่วยเหลือเธอ จูปาเจี๋ยก็คิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่แดร์ริลจะรับมือกับเปลวเพลิงเก้าดาวอัคนีได้

ทว่าจูปาเจี๋ยกลับไม่รู้ว่าแดร์ริลมีเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเปลวเพลิงมนตราอยู่ในร่างกายของเขา!

ในขณะที่แดร์ริลช่วยชีวิตราเชลแล้ว เขาก็เอื้อมมือไปหยิบไข่มุกแห่งจิตวิญญาณที่มีเคล็ดวิชาศึกโลหิตแปดทิศที่อีวานขโมยไปขึ้นมาจากบนพื้น

เมื่อพวกเขาทั้งคู่ขึ้นมาจากทะเลเพลิงแล้ว ราเชลก็สะบัดมือของแดร์ริลออกอย่างแรง!

“แดร์ริล! ทำไมนายถึงเป็นคนเลือดเย็นเช่นนี้? ทำไมนายไม่ยอมช่วยอีวาน? ทำไม?!" ดวงตาของราเชลเต็มไปด้วยน้ำตาขณะที่เธอต่อว่าแดร์ริลด้วยความโกรธแค้น

‘ถ้าหากว่าแดร์ริลยอมช่วยอีวานตั้งแต่แรก อีวานก็คงจะไม่ตาย!’

ราเชลต่อว่าแดร์ริลราวกับว่าเธอเสียสติไปแล้ว “จิตใจของนายทำด้วยอะไร! นายเห็นอีวานกำลังถูกไฟคลอกแต่นายก็ยังไม่ยอมเข้าไปช่วยเขา!”

ในเวลานั้น แดร์ริลหันกลับมาและจ้องมองเธออย่างเย็นชา “แล้วทำไมฉันต้องช่วยเขาด้วย? พวกเธอขโมยไข่มุกแห่งจิตวิญญาณไปจากฉันและหนีออกมาจนพวกเธอโดนไฟคลอก แล้วเธอยังกล้าโทษคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง? ฉันไม่ได้เป็นคนทำให้เขาถูกไฟคลอกตาย เธอกล้าดียังไงมาต่อว่าที่ฉันไม่ช่วยเขา? ถ้าไม่ใช่เพราะเดบร้าขอร้อง ฉันก็ไม่มีทางช่วยพวกเธอเด็ดขาด!”

ความโกรธของแดร์ริลแทบจะระเบิดออกมาขณะที่เขากล่าวเช่นนั้น 'ฉันไม่น่าช่วยเธอเลย!'

“นาย…” เมื่อราเชลนึกถึงภาพของอีวานที่ตายไปต่อหน้าต่อตา ใบหน้าของเธอก็กลายเป็นสีแดง ขณะที่ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

ในเวลานั้น ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาทางพวกเขา เธออยู่ในชุดเดรสยาวสีน้ำเงินที่ดูสง่างาม!

เธอคือกงกง!

“แดร์ริล ข้าบอกแล้วว่าเจ้าไม่มีทางหนีข้าได้!” กงกงจ้องเขม็งไปที่แดร์ริลขณะกล่าวเช่นนั้น

วินาทีต่อมา ดวงตาของกงกงก็เป็นประกายเมื่อเธอได้เห็นคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศที่อยู่ในมือของแดร์ริล จากนั้นเธอก็พูดขึ้นอย่างเย้ยหยันว่า “เจ้ากล้าเอาคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศออกไปได้ยังไง? คนอย่างเจ้าไม่มีสิทธิ์ฝึกฝนศึกโลหิตแปดทิศ! ส่งมันมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”

กงกงเป็นทั้งผู้ที่มีความรู้และประสบการณ์มากมาย ดังนั้นเธอจึงรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในมือของแดร์ริลคือไข่มุกแห่งจิตวิญญาณของลิโป้!