บทที่ 1341

หลังจากที่แดร์ริลเงียบไปสิบวินาที เขาก็หันมองไปที่ควินซีด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “เราออกไปจากที่นี่กันเถอะภรรยาของฉัน มันคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีถ้าหากคนอื่นมาเห็นเราในสภาพเช่นนี้”

ชีวิตเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้จริง ๆ ก่อนหน้านี้ควินซียังคงพยายามขู่เข็ญเขาอยู่เลย แค่ชั่วพริบตาเดียวเขาก็กลายเป็นสามีของเธอไปแล้ว!

ใบหน้าของควินซีแดงก่ำเมื่อได้ยินคำพูด ของแดร์ริล จากนั้นเธอก็พูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า “หุบปากแล้วไปให้พ้นหน้าฉัน!”

แดร์ริลกำลังซ้ำเติมความเจ็บปวดของเธอ ถ้าหากว่าเธอไม่ถูกเปลวไฟหัวใจปีศาจเผาผลาญชุดของเธอ เธอก็คงจะไม่ต้องถูกพี่สาวของเธอเข้าใจผิดเช่นนั้น!

แดร์ริลยกมือขึ้นเกาศรีษะขณะที่เขายังคงหยอกล้อเธอต่อไป “ภรรยาของฉัน ตอนนี้ฉันเป็นสามีของเธอแล้ว แต่เธอกลับไล่ฉันออกไปแบบนี้ได้ยังไง? หรือว่าจะให้ฉันอุ้มเธอออกไปกับฉันดีล่ะ?”

คนที่มีผิวหนังหนาอย่างแดร์ริลเท่านั้นที่จะกล้าพูดถ้อยคำเหล่านี้ออกมาได้!

ควินซีกระทืบเท้าด้วยความโกรธเกรี้ยว “ออกไปเดี๋ยวนี้! กล้าดียังไงเข้ามาใกล้ฉัน! ถ้านายยังกล้าเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันจะฆ่านายทันที!”

ใบหน้าของควินซีเย็นชาขณะที่เธอกล่าวเช่นนั้น เธอรู้สึกอยากจะฆ่าแดร์ริลให้ตายเสียทันที อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเธอยังคงอ่อนแอเกินไป ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย

“เธอจะฆ่าสามีของเธอลงจริง ๆ เหรอ? เธอไม่กลัวว่าจักรพรรดินีจะตำหนิเธอหรือยังไง?”

“นาย…” ใบหน้าของควินซีซีดเซียวลง “เพียงเพราะจักรพรรดินีออกคำสั่งให้นายเป็นสามีของฉัน ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันเป็นผู้หญิงของนาย! เราไม่ได้มีความสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกัน จำเอาไว้!”

หลังจากที่พูดเช่นนั้น ควินซีก็กัดริมฝีปากของเธออย่างรุนแรงก่อนจะเดินออกจากห้องโถงใหญ่ไปด้วยท่าทางไม่พอใจ ร่างกายของเธอยังคงฟื้นตัวไม่เต็มที่ ดังนั้น เธอจึงรู้สึกไม่ปลอดภัยถ้าหากว่าเธอยังอยู่กับเขาสองต่อสองที่นี่ เขาอาจจะทำอะไรแย่ ๆ กับเธออีกก็ได้ ดังนั้น เธอจึงควรจะรีบออกไปจากที่นี่!

แดร์ริลมองดูแผ่นหลังของควินซีขณะที่เธอเดินจากไปและตะโกนขึ้นว่า “เดี๋ยวสิภรรยาของฉัน ทำไมถึงหนีออกไปแบบนั้นล่ะ?”

เมื่อเห็นว่าควินซีไม่เหลียวหลังกลับมามอง แดร์ริลก็หัวเราะเบา ๆ จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิและพยายามรักษาอาการบาดเจ็บของเขา ก่อนหน้านี้ ในระหว่างที่เขากำลังฝึกฝนเคล็ดวิชาศึกโลหิตแปดทิศ เขาถูกเมแกนรบกวนจนทำให้เขาไม่สามารถฝึกฝนขั้นตอนสุดท้ายได้สำเร็จ

ดังนั้น แดร์ริลจึงจงใจทำให้ควินซีโกรธเพื่อที่เธอจะได้หนีไปจากเขา

…

ในเวลาเดียวกัน ในสวนอันเงียบสงบภายในสุสานโบราณของลิโป้

จูปาเจี๋ยหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

ในขณะที่ภรรยาของโดน็อก เชนเทล่ากำลังนั่งร้องไห้อยู่บนพื้นขณะจ้องมองหน้าจูปาเจี๋ยด้วยความเกลียดชัง เธอหวังว่าเธอจะสามารถฆ่าเขาให้ตายได้!