บทที่ 1342

จากนั้นจูปาเจี๋ยก็กล่าวขึ้นว่า “โบราณว่าไว้ คนเราจะมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งต่อกันก็ต่อเมื่อเรากลายเป็นสามีภรรยากัน ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถทนเห็นเธอตายได้ ฉันคิดว่าเธอควรจะเชื่อฟังฉันตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป”

เมื่อพูดจบ จูปาเจี๋ยก็ยกมือขึ้นสกัดจุดเชนเทล่าอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็อุ้มร่างของเธอขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนและเดินต่อไปโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว

ใบหน้าของเชนเทล่าซีดเซียวลง เธอแทบจะหมดสติเพราะความรู้สึกสิ้นหวังที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

เมื่อพวกเขาจากไปแล้ว คนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาภายในสวนด้วยความกระวนกระวาย บางคนในพวกเขามีอาการบาดเจ็บสาหัส ขณะที่ร่างของหัวหน้าของพวกเขาเปียกโชกไปด้วยเลือด

เขาคือโดน็อก ดิกสัน!

หลังจากการต่อสู้อันยาวนาน ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเอาชนะสัตว์เทพปี่เซียะได้ จากนั้นพวกเขาก็รีบออกมาตามหาเชนเทล่าทันที

โดน็อกเดินเข้ามาในสวนภายในสุสานโบราณ เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านขณะที่เขาตะโกนขึ้นว่า “เท็ด!”

ใบหน้าของโดน็อกซีดเซียวลงเมื่อเขาได้เห็นเท็ดและผู้ใต้บังคับบัญชาหลายคนของเขานอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นด้วยร่างที่ไร้วิญญาณ!

โดน็อกรีบเดินเข้าไปตรวจสอบร่างของเท็ดและได้พบว่าพวกเขาเสียชีวิตเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว โดน็อกหันมองไปรอบ ๆ ด้วยความกระวนกระวายใจแต่เขาก็ไม่พบภรรยาของเขา

'เกิดอะไรขึ้น?'

ใบหน้าของโดน็อกกลายเป็นสีน้ำเงินทันที ในเวลานั้น เขาไม่อาจเก็บซ่อนความวิตกกังวลและความโกรธแค้นภายในใจเอาไว้ได้

เขาหันกลับมาและตะโกนสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาว่า “เร็วเข้า! แยกย้ายกันไปตามหานายหญิงเชนเทล่าให้พบ!”

"ครับ!"

ผู้ใต้บังคับบัญชาของโดน็อกตอบขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปค้นหาเชนเทล่า

โดน็อกกำหมัดแน่นด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

‘ที่รัก คุณจะต้องปลอดภัย คุณจะต้องปลอดภัย!'