บทที่ 1345

ไม่เพียงแต่สาวกสำนักฮัวจะจ้องมองแดร์ริลอย่างดุเดือดเท่านั้น แต่นิกายต่าง ๆ จากจักรวาลโลกต่างก็จ้องมองไปที่เขาอย่างดุเดือดด้วยเช่นกัน

เหตุใดแดร์ริลถึงได้ไร้สามัญสำนึกเช่นนี้ เขาฆ่าผู้เฒ่าไวท์ บราวส์ได้อย่างเลือดเย็น แต่เขาก็ยังกล้าออกมาเผชิญหน้ากับผู้คน!

“แดร์ริล!” เสียงของนาโอมิดังขึ้นจากฝูงชนขณะที่สายตาของเธอจับจ้องไปที่เขาอย่างดุเดือด “นายยังกล้าออกมาเผชิญหน้ากับฝูงชนอีกเหรอ? ช่างไร้อย่างอายเสียจริง!”

'บัดซบ! นี่มันเรื่องอะไรกัน?'

ใบหน้าของแดร์ริลเต็มไปด้วยความสับสน เขาพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

‘เพราะความเก่งกาจของฉันที่ทำให้ฉันได้รับคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศ แล้วทำไมพวกเขาถึงได้อิจฉาฉันขนาดนี้นะ?’

“แดร์ริล!” สาวกสำนักฮัวคนหนึ่งเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เศร้าโศกและโกรธแค้น ก่อนจะยกมือขึ้นชี้ไปเขาและพูดว่า “คุณอ้างตัวเองว่าเป็นฮีโร่ของจักรวาลโลกและเป็นประมุขสำนักประตูสุราลัยผู้ผดุงความยุติธรรม แต่คุณกลับฆ่าเจ้าสำนักของพวกเรา เพียงเพื่อคัมภีร์ศึกโลหิตแปดทิศได้อย่างเลือดเย็น! คุณสมควรตาย!”

สาวกสำนักฮัวคนอื่น ๆ ต่างก็จ้องมองเขาอย่างดุเดือดมากขึ้นด้วยเช่นกัน จากนั้นพวกเขาก็ต่อว่าแดร์ริลอย่างโกรธเกรี้ยว

“สำนักประตูสุราลัยชอบอ่างว่าตัวเองเป็นผู้ผดุงความยุติธรรม แต่ใครจะรู้ว่าคนที่ชั่วร้ายที่สุดกลับเป็นประมุขสำนักของพวกเขาเอง!”

“คุณฆ่าเจ้าสำนักของเราคุณจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”

“วันนี้คุณจะไม่มีทางหนีรอดไปได้! พวกเราจะแก้แค้นให้กับเจ้าสำนักของพวกเรา!”

'อะไรนะ? ฉันไปฆ่าผู้เฒ่าไวท์ บราวส์ตั้งแต่เมื่อไหร่?‘

ดวงตาของแดร์ริลเบิกกว้างเพราะความตกตะลึง เขาไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้กลายเป็นผู้ร้ายในสายตาทุกคนไปได้!

ฝูงชนที่ยังคงไม่รู้เรื่องต่างก็ตกตะลึงด้วยเช่นกัน