บทที่ 1392

แดร์ริลดื่มไปมากจนใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดง แต่ไม่นานเขาก็สร่างเมา

“แดร์ริล!” ฟีนิกซ์ที่หนึ่งโน้มตัวเข้าไปหาเขาด้วยรอยยิ้มและกระซิบที่ข้างหูของเขาอย่างแผ่วเบาว่า “นี่ก็ดึกแล้ว ฉันขอไปนอนพักผ่อนกับคุณด้วยได้ไหม?”

ในขณะกล่าวเช่นนั้น ฟีนิกซ์ที่หนึ่งก็ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบคอของแดร์ริลและจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เร่าร้อน

ความมึนเมาทำให้เธอดูร้อนแรงมากยิ่งขึ้น

แดร์ริลไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาขณะยกมือขึ้นและพูดว่า “คุณไปนอนก่อนเถอะ ผมจะนั่งต่ออีกหน่อย”

เซลีนและควีนนี่ยังไม่นอน แล้วแดร์ริลจะไปนอนได้อย่างไร? เขาไม่ต้องการให้เรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับพวกเธอ

ฟีนิกซ์ที่หนึ่งจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “ทำไมล่ะ? ฉันไม่สวยเหรอ? คุณควรจะดีใจที่ได้เป็นผู้ชายของฉันนะ”

ฟีนิกซ์ที่หนึ่งมีความมั่นอกมั่นใจเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของตัวเองมาก

'งั้นเหรอ?'

แดร์ริลส่ายหน้า “ผมขอโทษ แต่ผมไม่ได้สนใจคุณเลยจริง ๆ ผมคิดกับคุณแค่เพื่อนเท่านั้น และผู้หญิงสวยในสายตาผมก็ต้องดูเหมือนเธอคนนั้น”

ขณะกล่าวเช่นนั้นแดร์ริลก็ชี้ไปที่เซลีน

แดร์ริลไม่ต้องการให้ฟีนิกซ์ที่หนึ่งนัวเนียเขาอีกต่อไป และเขาก็ยังคิดว่าเซลีนเป็นผู้หญิงที่งดงามราวกับเทพธิดาและมีเสน่ห์เกินจะต้านทาน

ใบหน้าของฟีนิกซ์ที่หนึ่งกลายเป็นสีแดง เธอรู้สึกอับอายจนพูดไม่ออกไม่

ถึงแม้ว่าฟีนิกซ์ที่หนึ่งจะสวย แต่ความสวยของเธอก็เทียบไม่ได้กับเซลีน

“แดร์ริล คุณ!” ควีนนี่กระทืบเท้าอย่างกระวนกระวายเมื่อเห็นแดร์ริลหยอกล้ออาจารย์ของเธอเช่นนั้น “คุณเมามากแล้ว! หยุดพูดเรื่องไร้สาระเดี๋ยวนี้!”

ควีนนี่รู้ว่าแดร์ริลกำลังแสร้งเป็นเพื่อนกับสี่มังกรและสี่ฟีนิกซ์ แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่สามารถทนเห็นเขาหยอกล้อเซลีนเช่นนั้นได้

เซลีนเป็นอาจารย์ของเธอ!

แดร์ริลหันมองควีนนี่ด้วยรอยยิ้มและพยายามส่งสัญญาณบอกเธอว่าอย่าตื่นตระหนก

ใบหน้าของเซลีนเปลี่ยนเป็นสีแดง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไร เธอรู้ว่าแดร์ริลทำเช่นนั้นเพื่อต้องการกำจัดฟีนิกซ์ที่หนึ่งให้อยู่ห่างจากเขา เธอเพียงแค่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเขาพูดถึงเธอเช่นนั้น

ฟีนิกซ์ที่หนึ่งถอนหายใจอย่างรู้สึกหดหู่ “เอาล่ะ! ฉันจะไม่บังคับถ้าหากว่าคุณไม่เต็มใจ!” จากนั้นเธอก็นั่งลงอย่างรู้สึกผิดหวัง