บทที่ 1393

ควีนนี่กระทืบเท้าด้วยความโกรธ

สี่มังกรและสี่ฟินิกซ์เป็นกลุ่มคนที่น่ารังเกียจที่สุด! ‘พวกเขาไร้อย่างอายแค่ไหนกันที่กล้าเขย่าลูกเต๋าเลือกผู้ชนะที่จะได้นอนกับเราต่อหน้าพวกเราเช่นนี้!’

เซลีนเองก็รู้สึกโกรธเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา เธอจ้องมองแดร์ริลอย่างมีความหวังขณะครุ่นคิดว่า ‘หากเขาได้รับความไว้วางใจจากสี่มังกรและสี่ฟินิกซ์แล้ว เขาจะหาทางช่วยเหลือฉันกับควีนนี่ใช่ไหม?’

“คนสวย!”

มังกรที่สองหันมองควีนนี่อย่างไม่สะทกสะท้าน จากนั้นเขาก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ต้องห่วงนะคนสวย เพราะผมจะเลือกคุณถ้าหากผมชนะ!”

“นาย!”

ใบหน้าของควีนนี่แดงก่ำเพราะความโกรธ!

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี แดร์ริลจึงรีบลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาพวกเขาทันที “เฮ้! เพื่อนของฉัน แบบนี้มันไม่ถูกต้อง!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สี่มังกรก็หันมองแดร์ริลทันที

จากนั้นมังกรที่หนึ่งก็ยิ้มและพูดว่า “ทำไมล่ะแดร์ริล? หรือว่าคุณเองก็อยากจะเล่นเกมกับพวกเราด้วย?”

"แน่นอน! ฉันจะพลาดเกมสนุก ๆ แบบนี้ได้ยังไง!" แดร์ริลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

สี่มังกรหันมองหน้ากัน จากนั้นพวกเขาก็หัวเราะและพยักหน้าเห็นด้วยกับแดร์ริล

“เอาล่ะ! ในเมื่อคุณต้องการเช่นนั้น ถ้างั้นก็มาเล่นเกมกับพวกเราเถอะ! และผู้ชนะก็จะได้เซลีนและควีนนี่ไปครอบครองในคืนนี้!”

แดร์ริลตื่นเต้นเมื่อสี่มังกรยอมให้เขาเล่นเกมด้วย จากนั้นรอยยิ้มอันมีเลศนัยก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาทันที

แดร์ริลหัวเราะ ‘พวกนายจะไม่มีทางเอาชนะฉันได้!’

“แดร์ริล!”

ควีนนี่กระทืบเท้าอย่างกระวนกระวาย "คุณทำแบบนั้นได้ยังไง!"

'เกิดอะไรขึ้นกับเขา? ผ่านไปสิบปี แดร์ริลเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ!'

ในทางกลับกัน เซลีนยังคงสงบนิ่งและไม่ได้แสดงท่าทางใด ๆ ออกมาเหมือนเช่นเคย เธอผ่านอะไรมามากมาย ดังนั้นเธอจึงคาดเดาได้ว่า แดร์ริลต้องการเอาชนะคนกลุ่มนั้นเพื่อช่วยเหลือเธอและควีนนี่

แต่ถึงอย่างนั้น…