บทที่ 1395

เซลีนไม่โกรธเมื่อได้เห็นการกระทำของแดร์ริล เธอเพียงจ้องมองเขาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยและพูดขึ้นว่า “ปล่อยฉันลงได้แล้วควีนนี่กำลังรอคุณอยู่”

บ้าจริง!

‘นี่เธอรู้ว่าฉันกำลังแสดงอยู่งั้นเหรอ?

แดร์ริลจ้องมองเซลีนด้วยใบหน้าที่ดูประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมกำลังเล่นละครอยู่?”

‘การแสดงของฉันราวกับมืออาชีพขนาดนี้ แต่เธอก็ยังจับได้งั้นเหรอ!’

เซลีนถอนหายใจและพูดขึ้นว่า “ควีนนี่บอกฉันว่าคุณเป็นคนดี ดังนั้น ฉันจึงเชื่อว่าคุณไม่ใช่คนที่จะชอบฉวยโอกาส”

ใบหน้าของเซลีนดูจริงจังขณะที่เธอกล่าวเช่นนั้น

แดร์ริลรู้สึกหมดสนุกทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น

แดร์ริลปล่อยเซลีนลงขณะบ่นพึมพำภายในใจ จากนั้น เขาก็ยิ้มให้เธอและพูดขึ้นว่า “แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่ผมพูดก็เป็นความจริง”

เซลีนยกมือขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองขณะเอ่ยถามแดร์ริลให้แน่ใจว่า “เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ?”

“ผมบอกว่า คุณเท่านั้นที่จะเป็นผู้หญิงของผมได้!” ในขณะกล่าวเช่นนั้น แดร์ริลก็จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเซลีนอย่างจริงใจ

แน่นอนว่าแดร์ริลกำลังหยอกล้อเธออีกครั้ง

เซลีนส่ายหน้าทันที “ไม่ คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้ชายของฉัน”

‘ไม่มีคุณสมบัติงั้นเหรอ?’

แดร์ริลตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเขาก็ถามเซลีนด้วยรอยยิ้มว่า “คุณบอกว่าผมไม่มีคุณสมบัติงั้นเหรอ?”

เซลีนพยักหน้าอย่างหนักแน่นและพูดขึ้นว่า “ผู้ชายของฉันจะต้องเป็นสุภาพบุรุษ และเขาก็จะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้และมีอำนาจ ดังนั้น คุณจึงไม่มีคุณสมบัติเพียงพอในการเป็นผู้ชายของฉัน”

แดร์ริลสูดหายใจเข้าเต็มปอด จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าเซลีนเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจ เขาหันมองเธอด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “การเป็นสุภาพบุรุษไม่ใช่เรื่องยาก ในเรื่องของความมีอำนาจ ผมคือประมุขสำนักประตูสุราลัย ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะไม่ได้มีอำนาจมากที่สุด แต่ถ้าหากว่าผมสามารถเข้าปกครองแผ่นดินใหญ่สามหรือสี่แผ่นดินและกลายเป็นจักรพรรดิได้ ผมจะมีคุณสมบัติพอที่จะเป็นผู้ชายของคุณหรือเปล่า?”