บทที่ 1396

สี่มังกรรักษาสัญญา พวกเขาไม่ได้แตะต้องควีนนี่

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น แดร์ริลก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“แดร์ริล!”

มังกรที่หนึ่งที่กำลังพูดคุยหยอกล้อกับเพื่อนของพวกเขารู้สึกงุนงงเมื่อได้เห็นแดร์ริลออกมาจากห้องอย่างรวดเร็ว “ทำไมคุณออกมาเร็วแบบนั้น? หรือว่าผู้หญิงคนนั้นดุร้ายกับคุณ?

มังกรที่หนึ่งถามขึ้นด้วยความสงสัย

ในเวลานั้น เพื่อน ๆ ของเขาต่างก็หันมองแดร์ริลอย่างอยากรู้อยากเห็นด้วยเช่นกัน

“ผมนอนกับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน แน่นอนว่าผมจะต้องปราบเธอได้!”

ขณะกล่าวเช่นนั้น แดร์ริลก็เดินเข้าไปหาควีนนี่ด้วยรอยยิ้มและพูดขึ้นว่า “ควีนนี่ เราไปนอนกันเถอะ!”

แดร์ริลจงใจพูดเช่นนั้นเพื่อทำให้ทุกคนตายใจ

อย่างไรก็ตาม ใบหน้าที่บอบบางของควีนนี่แดงก่ำ เพราะเธอกำลังเข้าใจผิด เธอกัดริมฝีปากแน่นเพราะความอับอายและต่อว่าแดร์ริลอย่างระวนกระวาย “คุณเมาแล้ว! ปล่อยฉันนะแดร์ริล!”

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น สี่มังกรก็ส่งเสียงเชียร์แดร์ริลอย่างตื่นเต้น

“สองคนพร้อมกันเลยเหรอ? เยี่ยมไปเลยแดร์ริล!”

“แดร์ริลเป็นพวกเดียวกับเราจริง ๆ! ฮ่า ๆ!”

แดร์ริลหันมายิ้มให้พวกเขาและไม่ได้พูดอะไร จากนั้นเขาก็อุ้มควีนนี่ขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนและรีบเดินเข้าไปในห้องทันที

“แดร์ริล!”

ควีนนี่พยายามดิ้นรนแต่เธอก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้เนื่องจากว่ามือและเท้าของเธอถูกมัดเอาไว้อยู่

เมื่อแดร์ริลพาควีนนี่เข้ามาในห้องแล้ว ใบหน้าของควีนนี่ก็เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจทันที เธอเห็นเซลีนนั่งอยู่ภายในห้องด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย ในขณะที่เสื้อผ้าของเธอก็ยังดูเรียบร้อยเหมือนเช่นเคย

‘เกิดอะไรขึ้น?’