บทที่ 1397

อะไรนะ?

ควีนนี่ตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอหันมองเซลีนอย่างสงสัย จากนั้นเธอก็หันมองไปที่แดร์ริล

‘วันนี้อาจารย์ของฉันเป็นอะไร? ปกติแล้วถ้าหากมีคนยั่วยุเธอและเกือบจะทำให้เธอต้องแปดเปื้อนเช่นนี้ เธอจะต้องทรมานคนคนนั้นไปแล้ว’

‘แต่ทำไมเธอถึงไม่โกรธและยังบอกให้แดร์ริลเป็นคนจัดการเรื่องนี้อีก?’ ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้อาจารย์ของฉันต้องการพาเขาไปมอบให้กับสำนักสหพันธ์สวรรค์ แต่ในเวลาเพียงแค่ชั่วพริบตา แดร์ริลกลับได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์ของฉันมากถึงเพียงนี้ได้ยังไง?'

'มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสองคนหรือเปล่า?'

ขณะที่ควีนนี่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น แดร์ริลก็ยิ้มให้พวกเธอและพูดขึ้นว่า “แน่นอน! พวกคุณทั้งคู่ควรจะออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ผมจะจัดการกับสี่มังกรและสี่ฟีนิกซ์เอง!”

จากนั้นแดร์ริลก็หันมาพูดกับเซลีนว่า “สำหรับเรื่องสำนักสหพันธ์สวรรค์ ผมจะไม่กลับไปล้างแค้นเจ้าสำนักซอนย่าก็ได้! แต่ฝากไปบอกเธอด้วยว่าอย่ามายุ่งกับผมอีก!"

หลังจากที่แดร์ริลได้ทำข้อตกลงกับเซลีนแล้ว เขาก็ตั้งใจว่าจะยอมปล่อยเรื่องนี้ เพราะท้ายที่สุด ซอนย่าก็เป็นเพื่อนของเซลีน

“ได้สิ!”

เซลีนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มทันที เธอมีความสุขเมื่อแดร์ริลยอมล้มเลิกเรื่องการล้างแค้นเพื่อนของเธอ

“อ้อ! พลังภายในของผมยังถูกสกัดเอาไว้อยู่!” แดร์ริลกล่าว

หากปราศจากพลังภายใน แดร์ริลจะไม่สามารถจัดการกับสี่มังกรและสี่ฟีนิกซ์ได้

“จริงด้วย! ฉันเกือบจะลืมไปเลย” เซลีนตอบแดร์ริลอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปหาเขาและยกมืออันอ่อนโยนของเธอขึ้นมาแตะที่ร่างกายของเขาเพื่อคลายจุดสกัดให้กับเขา

เมื่อคลายจุดสกัดให้เขาแล้ว เซลีนก็หันมาพยักหน้าให้ควีนนี่และพูดขึ้นว่า “ไปกันเถอะ!”

"อื้ม!"

ควีนนี่ตอบขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเธอก็รีบเดินไปยังประตูหลังทันที

"เดี๋ยว!"

แดร์ริลนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นเขาก็พูดกับเซลีนด้วยรอยยิ้มว่า “อย่าลืมข้อตกลงของเราล่ะ!”

เซลีนพยักหน้าและพูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะไม่ลืม”

เซลีนหันหลังกลับและเดินนำควีนนี่ออกไปทันที

'ข้อตกลงเหรอ?'

ควีนนี่ตกตะลึง

‘เกิดอะไรขึ้นกับอาจารย์ของฉัน? ก่อนหน้านี้เธอยังทำเหมือนกับว่าเธอไม่ชอบแดร์ริลอยู่เลย? แล้วข้อตกลงระหว่างพวกเขาคืออะไร? พวกเขาทำสัญญาอะไรกันไว้?’

ควีนนี่หันมองแดร์ริลอย่างงุนงงก่อนจะไล่ตามเซลีนไป “รอฉันด้วยสิท่านอาจารย์! พวกคุณสองคนทำข้อตกลงอะไรกันไว้?”