บทที่ 1435

ค่ำคืนผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา

“อืม…” สเตลล่าตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย เมื่อเธอเหลือบไปเห็นแดร์ริลนั่งอยู่ข้างเตียงเธอก็รู้สึกประทับใจ จากนั้น เธอก็ถามขึ้นอย่างอ่อนโยนว่า “เจ้าไม่ได้นอนทั้งคืนเลยรึ?”

แดร์ริลพยักหน้าด้วยท่าทางที่ดูผ่อนคลาย การอดนอนไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผู้บ่มเพาะที่เป็นจักรพรรดิยุทธขั้นสูงอย่างเขา

ในเวลานั้น แดร์ริลหยิบโอสถขึ้นมาและพูดว่า “รับยาแก้พิษนี้ไปสิ"

“เอ่อ…”

ร่างกายของสเตลล่าสั่นสะท้าน เธอทั้งรู้สึกยินดีและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน “โอสถนี้คือยาแก้พิษดอกไม้ซากศพหรือ?”

แดร์ริลพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สเตลล่าก็รีบดื่มโอสถแก้พิษอย่างไม่ลังเล

หลังจากที่ดื่มโอสถแก้พิษเข้าไปแล้ว สเตลล่าก็สัมผัสได้ถึงกระแสความอบอุ่นจากสนามพลังที่แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของเธอ เธอรู้สึกโล่งใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าวิญญาณของเธอกำลังฟื้นคืนชีพขึ้นมา!

“ถึงแม้ว่าคุณจะกินยาแก้พิษเข้าไปแล้ว แต่คุณจะต้องพักฟื้นเป็นเวลาสามวันเพื่อให้อาการป่วยของคุณหายสนิท ดังนั้น คุณควรจะพักผ่อนให้เต็มที่เข้าใจไหม?" แดร์ริลกล่าวด้วยรอยยิ้ม

แดร์ริลรู้สึกโล่งใจที่เขาได้ช่วยรักษาอาการป่วยให้กับสเตลล่าก่อนที่เขาจะจากไป

"อืม!" สเตลล่าพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง จากนั้นเธอก็พูดขึ้นด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและขอบคุณเขา "ขอบคุณนะแดร์ริล…"

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ในเวลานั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงของชายทั้งสี่คนที่อยู่ด้านนอก

“น้องเล็ก น้องเขย พวกเจ้าทั้งสองคนตื่นหรือยัง?”

“เรานำอาหารเช้ามาให้พวกเจ้า”

“พวกเจ้าทั้งสองตื่นหรือยัง?”

สเตลล่ารู้สึกอับอายเมื่อได้ยินเช่นนั้น ในขณะที่แดร์ริลเองก็รู้สึกอึดอัดใจเช่นกัน

ผู้ชายทั้งสี่คนนั้นไม่มีตัวกรองอย่างแท้จริง

สเตลล่ากลับมามีสติ จากนั้นเธอก็ถามขึ้นอย่างใจเย็นว่า “ท่านพ่อของข้าอยู่ที่ไหน?”

“ท่านพ่อของน้องสาวออกไปแล้ว ท่านอาจารย์บอกว่า เขาจะออกไปตามหาวิธีรักษาอาการป่วยให้กับน้องสาว!” สโคปหมายเลขหนึ่งตอบ