บทที่ 1436

"เจ้า…“

ชายทั้งสี่คนตกใจมาก พวกเขาหันมองไปที่แดร์ริลด้วยความรู้สึกงุนงงและตื่นตระหนก

‘ท่านอาจารย์สกัดจุดของเขาเอาไว้ไม่ใช่รึ? แล้วเขาสามารถคลายจุดสกัดได้อย่างไร?’

“อย่าจ้องหน้าฉันแบบนั้นสิ!”

แดร์ริลกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “จุดสกัดของพวกคุณจะคลายลงในอีก 2 ชั่วโมง”

จากนั้น แดร์ริลก็หันมองไปที่สเตลล่าอย่างซาบซึ้งและพูดขึ้นว่า “สเตลล่า ผมคงต้องไปก่อน ผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องไปทำ!”

"อืม!" สเตลล่าพยักหน้าและพูดเบาๆ ว่า “เมื่อข้าหายดีแล้ว ข้าจะไปตามหาเจ้าและตอบแทนที่เจ้าช่วยชีวิตของข้าเอาไว้!”

แดร์ริลหัวเราะและพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้น!”

จากนั้น แดร์ริลก็เดินออกจากห้องของสเตลล่าไปทันที

"หยุดนะ!"

“เจ้าแต่งงานกับน้องเล็กของเราแล้ว แต่เจ้ากลับเดินจากไปเช่นนั้น มันไม่ไร้ความผิดชอบไปหน่อยรึ?”

หลังจากออกมาจากคฤหาสน์แล้ว แดร์ริลก็ได้ยินเสียงของชายทั้งสี่ที่ยังคงตะโกนตามหลังเขามา แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้ใส่ใจขณะมุ่งหน้าไปยังทวีปโลกใหม่อย่างรวดเร็ว

แดร์ริลหายไปหนึ่งวันเต็ม ดังนั้น เขาจึงรู้สึกเป็นกังวลกับสถานการณ์ของอีเวตต์ในตอนนี้

ในไม่ช้า แดร์ริลก็มาถึงยังทะเลสาบแสงจันทร์ เขามองเห็นสี่พี่น้องดิกสันยืนอยู่ไม่ไกล ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังถกเถียงกันอย่างกระวนกระวายใจ

นอกจากสี่พี่น้องจตุขุนพลแล้ว สิบปรมาจารย์สวรรค์ และสองขุนพลสายฟ้าก็อยู่ที่นั่นกับพวกเขาด้วย

นิมบัสรู้สึกกังวลเป็นอย่างมากเมื่อเขาได้เห็นเอริคจับตัวแดร์ริลไป ดังนั้น เขาจึงรีบกลับมาหาพี่น้องทั้งสามคนของเขาก่อนจะขอความช่วยเหลือไปยังสำนักประตูสุราลัยอย่างรวดเร็ว

“ท่านประมุขสำนัก!”

ในเวลานั้น พวกเขาทุกคนต่างก็ดีอกดีใจที่ได้เห็นการปรากฏตัวของแดร์ริล!

แดร์ริลเดินเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็วและถามขึ้นว่า “อีเวตต์ได้มาที่นี่หรือเปล่า?”

พวกเขาหันมองหน้ากันและส่ายหน้าทันที