บทที่ 1456

เจฟฟ์รู้สึกไม่พอใจที่แดร์ริลเกือบจะแย่งที่นั่งของเจฟฟ์ในคืนก่อนที่คฤหาสน์ของผู้ว่าการรัฐ ดังนั้น เมื่อเจฟฟ์ได้พบกับแดร์ริลอีกครั้ง เจฟฟ์จึงอดไม่ได้ที่จะพูดจาเย้ยหยันเขา

‘เป็นเพียงแค่สาวกแต่บังอาจมาเข้าร่วมการแข่งขัน!’

‘บัดซบ! ฉันอุตส่าห์ไม่โต้เถียงกับนายแต่นายก็ยังไม่ยอมหยุด’แดร์ริลขมวดคิ้วอย่างโกรธจัด จากนั้น เขาก็แอบส่งกระแสจิตไปหาผางถ่งที่อยู่ในเจดีย์ว่า “ผางถ่ง ใช้พรสวรรค์ของคุณในการแข่งขันหมากรุกในครั้งนี้อย่างเต็มที่ ผมอยากให้เจฟฟ์แพ้ชะมัด!”

‘เป็นแค่นายน้อยจากตระกูลร่ำรวย แต่กล้าพูดจาดูถูกเหยียดหยามฉัน ฉันจะต้องสั่งสอนเขาสักหน่อยแล้ว!’

“แน่นอนครับนายท่าน!” ผางถ่งตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ

ในเวลานั้น ผู้ตัดสินให้สัญญาณเริ่มการแข่งขัน!

เจฟฟ์จ้องมองแดร์ริลด้วยใบหน้าที่ดูมั่นอกมั่นใจ จากนั้น เขาก็พูดอย่างภาคภูมิใจว่า “ถ้าหากว่านายแพ้ นายจะต้องคำนับฉันทุกครั้งที่นายเดินสวนกับฉัน เข้าใจไหม?"

เจฟฟ์มองแดร์ริลอย่างเหยียดหยามเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น

‘นายเป็นแค่สาวกแต่กลับทำตัวไร้มารยาท!'

"แน่นอน!" แดร์ริลพยักหน้าและตอบอย่างไม่ลังเล จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า “แต่ถ้าหากว่าคุณแพ้ คุณจะต้องเรียกผมว่า คุณปู่…”

สีหน้าของเจฟฟ์ดูสดใสขณะที่เขาตอบแดร์ริลอย่างเย็นชาว่า “ตกลง! ฉันจะเดิมพันกับนาย!”

จากนั้นการแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!

หมากเดินเกมถูกแบ่งออกเป็นสีขาวและสีดำ ในขณะที่ของแดร์ริลเป็นสีขาวและของเจฟฟ์เป็นสีดำ

และผู้ที่ถือสีขาวมักจะได้เริ่มก่อนตามกฎเสมอ

ในเวลานั้น แดร์ริลหยิบหมากเดินเกมขึ้นมา แต่เขาไม่ได้วางมันลงบนกระดานก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจฟฟ์และพูดขึ้นว่า “คุณเจฟเฟอร์สัน ทำไมคุณไม่เริ่มก่อนล่ะ? ผมให้คุณเดินเกมก่อนเก้าตาได้เลย…”

'อะไรนะ?' เจฟฟ์ตกตะลึงทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น จากนั้น ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มด้วยความไม่พึงพอใจยิ่งนัก

โดยปกติแล้วอาจารย์ผู้สอนจะให้ลูกศิษย์ผู้ที่เพิ่งจะเริ่มต้นการเรียนการเล่นหมากรุกเดินเกมก่อนเก้าตา อย่างไรก็ตาม เจฟฟ์ได้เรียนรู้ การเล่นหมากรุกตั้งแต่ที่เขายังเป็นเด็ก เนื่องจากตระกูลของเขาร่ำรวยและมั่งคั่ง ดังนั้น เขาจึงมีทักษะในการเล่นที่ดี แต่ชายผู้นี้กลับให้เขาเป็นผู้เริ่มเกมก่อนอย่างนั้นเหรอ?