บทที่ 1497

“ฮ่าฮ่า!” คาร์ลหัวเราะเสียงดังบนเวทีการต่อสู้ เขาเอามือกุมท้องแล้วชี้ไปที่แดร์ริล “นายนี่ตลกชะมัดเลยเพื่อน นายคิดว่านายจะคว้าที่หนึ่งมาได้ด้วยความสามารถแค่นี้ของนายน่ะเหรอ? ก่อนพูดน่ะได้คิดบ้างหรือเปล่า?”

ขณะที่เขาพูด ใบหน้าของคาร์ลก็มืดมนและเย็นชา “ขอดูหน่อยซิว่า นายมันจะแค่ไหนกันเชียว!”

เขายกมือขึ้นอย่างหนักแน่น

ปัง!

ทันใดนั้นอากาศด้านหน้าของคาร์ลก็กระจายตัวออก!

“เฉือนล้านหน!” คาร์ลตะโกนออกมาอย่างเย็นชาในขณะที่มีดบาง ๆ ปลิวว่อนและก่อตัวขึ้นจากอากาศที่หมุนวน

ใบมีดบางราวกับปีกผีเสื้อถูกสร้างขึ้นจากกำลังภายในและมีถึงเป็นหมื่นชิ้น!

“ลูก้า การประลองของนายจบลงที่นี่แล้ว!” คาร์ลพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เขายกมือขึ้นและชี้ไปที่แดร์ริล ในชั่วพริบตา มีดทั้งหมดก็กลายเป็นดังฝนดาวตก ใบมีดเหล่านั้นพุ่งเข้าหาแดร์ริลขณะที่มันผ่ากลางอากาศออกไป

เมื่อเห็นอย่างนั้น ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง พวกเขารู้สึกเป็นห่วงลูก้าขึ้นมา!

คาร์ลทรงพลังและอยู่ในระดับจักรพรรดิยุทธอีกต่างหาก

มีดจำนวนหยึ่งหมื่นเล่มเกือบจะคลุมไปทั้งเวที “แล้วจะหลบมีดพวกนี้ได้ยังไง? แถมดูลูก้าก็อยู่แค่ในระดับปราชญ์ยุทธ พริบตาเดียวเขาก็คงถูกแทงจนพรุนแล้ว"

ในขณะนั้น สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่แดร์ริล พวกเขาจ้องมองอย่างเย็นชาไม่มีความเมตตาฉายอยู่ในนั้น ลูก้าเป็นเพียงปราชญ์ยุทธ เขายังคงโอ้อวดแม้ในรอบชิงชนะเลิศ เขาไม่สมควรได้รับความเมตตา!

“ลูก้า คุณทำได้แน่!” ทันใดนั้นกลับมีคนให้กำลังใจเขา นั่นเป็นสุ้มเสียงที่ดังมาจากเวทีสังเกตการณ์

นั่นคือปาร์คเกอร์!

หลังจากตกรอบการแข่งขันวรรณกรรมเมื่อวานนี้ ปาร์คเกอร์ยังไม่ได้จากไปไงทันที เธออยู่เพื่อรอดูรอบชิงชนะเลิศ!

แน่นอนว่า อีกเหตุผลหนึ่งก็เพื่อให้กำลังใจแดร์ริล!

นอกจากนี้นอกเหนือจากปาร์คเกอร์แล้ว ก็ยังมีคนอื่นซึ่งแอบเป็นห่วงแดร์ริลอยู่เช่นกัน