บทที่ 1511

”ไม่…” อีเวตต์ตัวสั่นเทาและส่ายหน้าอย่างมีโทสะขณะที่น้ำตาไหลพรั่งพรู จากนั้นเธอก็ตะโกนใส่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ “แดร์ริลตายไม่ได้! เขายังไม่ตาย!”

“อีเวตต์!”

จักรพรรดิแห่งโลกใหม่ไม่มีความสงสารเห็นใจให้เธอเลยสักนิด พระองค์กล่าวว่า “คำพูดของข้านั้นเป็นจริง แดร์ริลนั้นตายไปแล้วจริง ๆ ตั้งแต่ที่ข้าประกาศเรื่องนี้ต่อหน้าของผู้บ่มเพาะทั้งเก้าทวีป ดังนั้นเก็บความฝันเฟื่องของเจ้าไปเสีย!”

จากนั้นพระองค์ก็ชี้ไปที่มัตเตโอรวมถึงคนอื่นที่อยู่ต่อหน้า “วันนี้ เจ้าต้องเลือกใครสักคนจากทั้งห้าคนนี้!”

เมื่อพระองค์พูดประโยคดั่งกล่าวมันเปี่ยมไปด้วยอำนาจและไม่มีข้อใดให้สงสัยโต้แย้ง!

พระองค์จัดงานใหญ่ที่ดึงดูดผู้บ่มเพาะมากมายจากทั้งเก้าทวีปมาเพื่อความสุขของพระธิดา มันจะเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับราชวงศ์แห่งโลกใหม่หากว่าท้ายที่สุดแล้วเธอไม่ยอมเลือกใครเลย… พวกเขาก็จะเป็นเหมือนตัวตลกขบขับในหมู่เก้าทวีป

เธอต้องเลือกใครสักคนจากทั้งห้าคนนี้เป็นราชบุตรเขยไม่ว่าอย่างไรก็ตาม!

“หม่อมฉัน…”

อีเวตต์กัดริมฝีปากอย่างแรงขณะที่เธอกวาดตามองมัตเตโอ คีแลนซ์ และคนอื่น ๆ เธอไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำเป็นเวลานานขณะที่น้ำตาก็เอ่อคลอ แสนน่าสงสาร

มัตเตโอและคนอื่น ๆ ต่างก็ยืนตัวตรงในตอนนั้นและหวังว่าจะได้รับเลือกจากองค์หญิง

มัตเตโอนั้นรู้สึกมีความสุขมากเป็นพิเศษเมื่อได้รู้ว่าเรื่องการตายของแดร์ริลซึ่งเหมือนจะช่วยเยียวยาอาการบาดเจ็บของเขาได้เล็กน้อย

‘อีเวตต์อย่าเลือกสุ่ม ๆ นะ!’ แดร์ริลกระวนกระวายอย่างมากพร้อมหลั่งเหงื่อไม่หยุด

‘ผมยังไม่ตาย ผมอยู่ตรงหน้าคุณนี่ไง’

แต่ว่าอีเวตต์ก็เศร้าเสียใจมากและไม่ได้สังเกตสายตาของแดร์ริล

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่

ในที่สุดอีเวตต์ก็ถอนใจและชี้ไปที่ผู้เข้าแข่งขันซึ่งได้ที่สามในการแข่งวรรณกรรม “ข้าเลือกเขา”

ที่จริงแดร์ริลนั้นคว้าใจของอีเวตต์ไปทั้งดวงแล้ว เธอไม่อยากเลือกใครเลยสักคนแต่สถานการณ์ที่เธอเผชิญอยู่ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่น

แต่อีเวตต์ก็ไม่ได้เลือกมาอย่างสุ่ม ๆ

ผู้เข้าแข่งที่ได้อันดับสามนั้นชื่อว่าโจนาห์ แดเนียลส์ แม้ว่าทักษะเขาอาจจะไม่เก่งกาจเท่าลูก้า มูนไลท์ หรือคีแลนซ์ ด็อกโก เขาก็มาจากทวีปจักรวาลโลก

อีเวตต์ตัดสินใจว่าหากเธอต้องเลือกพระสวามี เธอก็จะเลือกคนที่มาจากทวีปเดียวกันกับแดร์ริลเพราะว่าตอนนี้เขาก็ไม่อยู่อีกแล้ว พวกเขาจะได้ไปอาศัยอยู่ที่เมืองตงไห่ได้ในอนาคต