บทที่ 1537

‘ฉันไม่มีคุณสมบัติในการเป็นพ่องั้นเหรอ?’

ถ้อยคำเหล่านั้นจากปากของแอมโบรสบดขยี้หัวใจของแดร์ริลจนแหลกละเอียด

แดร์ริลเสียใจมาก เขาเซถอยหลังไปหลายก้าวด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว

“บราเธอร์แดร์ริล…”

“เจ้าเด็กคนนี้…”

“อย่าบังอาจพูดจากับพ่อของนายแบบนั้น ไม่งั้นฉันจะเฆี่ยนตีนาย!”

แด๊กซ์ เชสเตอร์และสี่พี่น้องดิกสันต่างก็จ้องมองไปที่แอมโบรสอย่างโกรธเกรี้ยว “ฉันคงจะต้องสั่งสอนนายสักหน่อยแล้ว…”

"เลิกพูดจาไร้สาระ! นี่เป็นเรื่องในครอบครัวของผม พวกคุณมีสิทธิ์อะไรเข้ามายุ่ง!" แอมโบรสกล่าวด้วยใบหน้าที่เย็นชา

"นาย…"

ใบหน้าของแด๊กซ์ซีดลงเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

มันก็จริงที่เรื่องนี้เป็นเรื่องในครอบครัวของแดร์ริล แต่พวกเขาเป็นพี่น้องของแดร์ริล! และนั่นหมายความว่า แอมโบรสเปรียบเสมือนหลานชายของพวกเขา

เด็กคนนั้นกำลังทำตัวดื้อรั้นจนทำให้พวกเขารู้สึกโกรธ

ถ้าหากว่าร่างกายของแด๊กซ์ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เขาจะรีบเข้าไปสั่งสอนแอมโบรสทันที!

ว้าว!

ในเวลานั้น ฝูงชนต่างก็เหลียวมองหน้ากันและพูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อน

“ลูกชายไม่ยอมรับพ่อผู้ให้กำเนิด…”

“ช่างเป็นเรื่องราวที่น่าตื่นเต้น!”

“บ้าจริง! แดร์ริลมีผู้หญิงกี่คนเนี่ย? นี่เขาไม่รู้หรือว่าตัวเองมีลูกชายหรือ?”

ฝูงชนยังคงแสดงความคิดเห็นอย่างต่อเนื่อง จนทำให้โมนิก้ารู้สึกอับอายและโกรธในเวลาเดียวกัน