บทที่ 1538

'อะไรนะ?'

โมนิก้าตกตะลึง

‘เขาบอกว่าเขายอมให้แดร์ริลอยู่ที่นี่งั้นเหรอ? เขาเป็นถึงจักรพรรดิแล้วเขาไม่กลัวว่าผู้คนจะนินทาลับหลังเขาหรอกเหรอ?’

โมนิก้าหันมองดูปฏิกิริยาของแดร์ริล

ฟึบ!

ทันใดนั้น เจ้าศักดินาเคนนี่ก็รีบพุ่งเข้าไปสกัดจุดโมนิก้าทันที

"คุณ!"

ร่างกายของโมนิก้าสั่นสะท้าน เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ “คุณกำลังทำอะไร!” โมนิก้าตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ

“ยอดรัก ข้าขอโทษ แต่ข้าไม่สามารถปล่อยให้เจ้าไปกับแดร์ริลได้ ข้าและแอมโบรสอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเจ้า…”

เจ้าศักดินาสามารถดูแลและมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่โมนิก้าต้องการให้ได้ตราบใดที่เธออยู่กับเขา เขาเคยเสียเธอไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว และเขาก็จะไม่ยอมเสียเธอไปอีกหน!

“คุณ!” โมนิก้ากระทืบเท้าด้วยความโกรธ

แอมโบรสจ้องมองพวกเขาอยู่เงียบ ๆ และไม่ได้พูดอะไร เพราะเขาเห็นด้วยกับวิธีการของเจ้าศักดินาเคนนี่

แอมโบรสยังคงคิดว่าพวกเขาทั้งสามคนพ่อแม่ลูกเป็นครอบครัวที่แท้จริง ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดของเขาก็ตาม

“เจ้าศักดินาเคนนี่!”

แดร์ริลกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ

“เจ้าศักดินาเคนนี่!”

แด๊กซ์เองก็โกรธเช่นกัน เขาชี้หน้าเจ้าศักดินาเคนนี่ด้วยดวงตาที่แดงก่ำขณะตะโกนขึ้นว่า “คุณได้พรากลูกของคนอื่นไปแล้ว แต่คุณยังกล้าขโมยผู้หญิงของเขาไปอีก! ช่างไร้ยางอายสิ้นดี! คนอย่างคุณสมควรเป็นจักรพรรดิอยู่หรือเปล่า!”

เชสเตอร์กล่าวเสริม “ในฐานะจักรพรรดิ การแย่งชิงคนรักของคนอื่นเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ!”

เชสเตอร์เองก็โกรธเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้น ท่าทางของเขาก็ยังดูสงบนิ่งเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น

ใบหน้าของเจ้าศักดินาเคนนี่มืดลง เขาชี้ไปที่แดร์ริลและตะโกนสั่งว่า “จัดการแดร์ริลและพี่น้องของเขาซะ!”