บทที่ 1543

แด๊กซ์และคนอื่น ๆ เข้ามาหยุดเจ้าศักดินาเคนนี่เอาไว้เพื่อไม่ให้เขาไล่ตามแดร์ริลทัน

“ไสหัวไป!”

เจ้าศักดินาเคนนี่จ้องมองพวกเขาอย่างเย้ยหยัน

ปัง!

ในเวลานั้น เจ้าศักดินาเคนนี่ยกฝ่ามือขึ้นมาและฟาดใส่แด๊กซ์อย่างไร้ความปรานี แด๊กซ์ เซถอยหลังไปหลายสิบเมตร จากนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมาเต็มปาก

แม้ว่าแด๊กซ์จะเป็นจักรพรรดิยุทธขั้นห้าแล้ว แต่พลังภายในของเขาหมดลงระหว่างการต่อสู้ ดังนั้น เขาจึงไม่สามารถป้องกันการโจมตีจากเจ้าศักดินาเคนนี่ผู้บรรลุระดับเทพยุทธ์ได้

“แด๊กซ์!”

แดร์ริลที่อยู่ในอ้อมแขนของสเตลล่าตะโกนขึ้นอย่างกระวนกระวายเมื่อได้เห็นเช่นนั้น

จากนั้น แดร์ริลก็หันไปหาสเตลล่าและพูดขึ้นว่า “คุณหนีไปกับพี่ชายของคุณและปล่อยให้ผมอยู่ที่นี่เถอะ ไม่ต้องเป็นห่วงผม!”

เมื่อครอบครัวและพี่น้องของแดร์ริลกำลังต่อสู้เพื่อเขา แล้วเขาจะหนีเอาตัวรอดไปคนเดียวได้อย่างไร?

แดร์ริลต้องการกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าศักดินาเคนนี่เพื่อพี่น้องของเขา แม้ว่าเขาจะต้องตายก็ตาม!

“แดร์ริล! รีบไปซะ! ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา!” แด๊กซ์อดทนต่อความเจ็บปวดขณะตะโกนบอกแดร์ริล

จากนั้นเชสเตอร์ก็พูดขึ้นว่า “นายต้องมีชีวิตอยู่เพื่อล้างแค้นให้กับพวกเรา! รีบไปเดี๋ยวนี้! พวกเราจะไม่เป็นอะไร!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แดร์ริลก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้อีกต่อไป

“แดร์ริล” เมื่อได้เห็นว่าแดร์ริลเป็นทุกข์มากเพียงใด สเตลล่าเองก็รู้สึกเป็นทุกข์ไม่ต่างจากเขา เธอกัดริมฝีปากแน่นขณะเกลี้ยกล่อมแดร์ริลอย่างอ่อนโยน “อย่าทำอะไรผลีผลาม ถ้าหากคุณหนีไปตอนนี้ คุณจะยังมีโอกาสรอดชีวิต แต่ถ้าหากว่าคุณต้องการกลับไป ทุกคนอาจจะต้องตายลงที่นี่ก็ได้!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แดร์ริลก็สูดหายใจเข้าเต็มปอด เขากำหมัดแน่นขณะอดทนต่อความเจ็บปวดอันแสนสาหัสที่อยู่ภายในใจ

‘สเตลล่าพูดถูก ถ้าหากฉันกลับไปฉันอาจจะต้องถูกฝังลงที่นี่ในวันนี้ แต่ฉันจะปล่อยเอาไว้แบบนี้ไม่ได้’