บทที่ 1587

ถ้าหากอลันทำให้แดร์ริลขุ่นเคืองด้วยวิธีอื่นโดยไม่ใช่การตบหน้า เขาอาจจะยังพอรับได้

สาวกของดินแดนอื่น ๆ หันมองไปที่พวกเขาและพูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อน

ชายหนุ่มผู้นั้นเป็นเพียงแค่สาวกคนใหม่ แต่เขากล้าต่อกรกับปรมาจารย์อลัน เขาจะต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ !

ในเวลานั้น ร่างเล็ก ๆ เดินออกมาจากฝูงชนและจ้องมองแดร์ริลอย่างเหยียดหยาม “คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? กล้าดียังไงมาเถียงปรมาจารย์ของพวกเราแบบนั้น? คุณเป็นฝ่ายกระโดดขึ้นมาบนเรือของพวกเราเพื่อสร้างปัญหา และที่ปรมาจารย์ตบตีคุณก็เพราะว่าเขาต้องการสั่งสอนคุณก็เท่านั้น”

เธอมีอายุราว ๆ 25 ปี เธอสวมชุดเดรสยาวสีเหลืองอ่อนเผยให้เห็นรูปร่างที่บอบบางและเย้ายวนใจ ทว่าภายใต้ใบหน้าที่งดงามของเธอกลับเต็มไปด้วยความประชดประชัน

เธอคือทีน่า เซกก์ สาวกผู้อาวุโสของอลัน

เมื่อห้าปีที่แล้ว ฮาร์วีย์ตามรังควานทีน่าจนทำให้เกิดรอยแยกขนาดใหญ่ระหว่างสองดินแดน

แดร์ริลไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธอด้วยซ้ำ เขาพูดต่ออย่างเย็นชาว่า “ผมจะไม่มีวันคุกเข่าหรือขอโทษอะไรทั้งนั้น!”

แดร์ริลสามารถช่วยเหลือคนเหล่านั้นได้เพื่อประโยชน์ของพวกเขา แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดในหลักการของเขาเช่นกัน

แดร์ริลไม่ได้ทำอะไรผิด ดังนั้นเขาจะไม่ยอมคุกเข่าขอโทษใครทั้งนั้น

ว้าว!

เกิดความโกลาหลขึ้นในฝูงชนทันที

“เขาใจกล้าจริง ๆ !”

“ใช่! ไม่เพียงแต่เขาจะกล้าทุบตีปรมาจารย์อลันเท่านั้น แต่เขายังทำตัวโอหังอีกด้วย!”

อลันกำหมัดแน่น ฝูงชนกำลังมองมาที่เขาแล้วเขาจะยอมแพ้สาวกผู้นั้นได้อย่างไร?

อลันตะโกนขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ “ในเมื่อแกอยากตายนัก ฉันก็จะทำให้ความปรารถนาของแกเป็นจริง!!”