บทที่ 1588

ไดอาน่าหัวเราะเบา ๆ และพูดขึ้นว่า “อลัน เซอร์รัส คุณเป็นคนทำร้ายสาวกของฉันก่อน แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนสาวกของฉัน?”

ไดอาน่าเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

อลันใช้ตำแหน่งปรมาจารย์ในทางที่ผิดเพื่อทำร้ายผู้อื่น ในเมื่อเขาต้องการทำร้ายสาวกของเธอ แล้วเธอจะทนดูอยู่เฉย ๆ ได้อย่างไร?

อลันจ้องหน้าไดอาน่าอย่างเย้ยหยัน “คุณกำลังเข้าข้างสาวกหยาบคายผู้นั้นอยู่งั้นเหรอ?”

ไดอาน่ากล่าวด้วยใบหน้าที่ดูมุ่งมั่น “ถ้าหากสาวกของฉันทำผิด ฉันจะเป็นคนลงโทษพวกเขาเอง และตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ คุณก็จะไม่สามารถแตะต้องเขาได้”

ไดอาน่าเดินไปข้างหน้าก่อนจะดึงตัวแดร์ริลมาไว้ข้างหลังของเธอ

แดร์ริลรู้สึกตื้นตันอยู่ภายในใจ ถึงแม้ว่าเขาจะต้องเข้าร่วมนิกายเมธาสวรรค์เพราะว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น แต่เขาก็รู้สึกชื่นชมที่เธอยอมปกป้องเขาเช่นนั้น

ใบหน้าของอลันมืดลง จากนั้นเขาก็พูดกับไดอาน่าว่า “คุณอยากต่อสู้กับผมเพราะสาวกเพียงคนเดียวงั้นเหรอ?”

“อลัน เรื่องนี้คุณเป็นคนผิด” ไดอาน่ากล่าวอย่างใจเย็น “ถ้าเป็นฉัน ฉันจะยอมปล่อยให้เรื่องมันผ่านไป แต่คุณยังยืนกรานที่จะต่อสู้ ดังนั้นฉันก็ไม่มีทางเลือก!”

"ดี!"

อลันพยักหน้าอย่างโกรธเกรี้ยว “ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คุณได้ฝึกฝนอย่างสันโดษ และผมก็แน่ใจว่าคุณจะต้องมีความรู้ใหม่ ๆ มากมาย ดังนั้น ผมคงจะต้องเรียนรู้จากคุณบ้างแล้วล่ะ!”

พรึบ!

อลันก้าวไปข้างหน้าขณะกระตุ้นพลังภายในของเขาจนทำให้บรรยากาศโดยรอบกลายเป็นน้ำแข็ง!

ใบหน้าของไดอาน่ายังคงดูสงบนิ่ง เธอไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

ในเวลานั้น รังสีสังหารที่แผ่ซ่านออกมาทำให้ผู้คนแทบจะหายใจไม่ออก

‘พวกเขากำลังจะต่อสู้กันเองงั้นเหรอ?’

แดร์ริลขมวดคิ้วและมองดูไดอาน่าด้วยความเป็นห่วง

แดร์ริลกลัวว่าไดอาน่าจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในระดับเดียวกันก็ตาม