บทที่ 1590

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

แส้ยาวโจมตีราชาปลากระดี่มังกรอีกครั้ง เลือดไหลซึมออกมาจากบาดแผลของมันจนมหาสมุทรถูกย้อมเป็นสีแดง!

ราชาปลากระดี่มังกรเข้าสู่สภาวะคลั่งภายใต้ความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่ มันอดทนต่อความเจ็บปวดจากบาดแผลและพุ่งเข้าหาอลันด้วยปากที่เปื้อนเลือดทันที

วินาทีต่อมา เหล็กในพิษสีฟ้าก็ลอยออกมาจากปากของราชาปลากระดี่มังกรและพุ่งไปยังร่างของอลันอย่างรวดเร็ว!

แม้ว่าราชาปลากระดี่มังกรจะถูกเฆี่ยนตีอย่างสาหัส แต่มันก็ยังต้องการเอาชีวิตของอลันไปให้ได้

เมื่อเหล็กในพิษสีฟ้าลอยเข้ามาหาอลัน วินาทีต่อมาเขาก็ตระหนักได้ว่าเขากำลังตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นเขาจึงต้องการหลีกเลี่ยงการโจมตี แต่มันก็สายเกินไป!

ฟึบ!

เหล็กในพิษฝังลงที่ร่างกายของอลันและแทงเข้าไปในเส้นลมปราณของเขาจนพิษกระจายไปทั่วทั้งร่างกายของเขาทันที!

“อ๊าก!”

อลันร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเมื่อเขารับรู้ได้ถึงความชาที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่างกาย จากนั้นเขาก็ฟาดแส้ลงบนร่างของราชาปลากระดี่มังกรด้วยความโกรธแค้นอีกครั้ง

เหล็กในพิษเป็นหัวใจสำคัญของราชาปลากระดี่มังกร หลังจากที่มันโจมตีอลันแล้วร่างกายของมันจึงอ่อนแรงลง ดังนั้นมันจึงรีบดำดิ่งลงสู่ท้องทะเลลึกอย่างรวดเร็ว

ตุบ!

อลันทรุดตัวลงกับพื้นและขดตัวลงด้วยร่างกายที่สั่นเทา

"ท่านปรมาจารย์!"

“ท่านปรมาจารย์ คุณเป็นยังไงบ้าง?”

ทีน่าและสาวกของดินแดนมัจฉาเหมอุทานออกมาด้วยความตื่นตระหนก พวกเขารีบเข้าไปหาปรมาจารย์ของพวกเขาทันที

วินาทีต่อมา พวกเขาก็หยุดกะทันหันและมองไปที่อลันด้วยความรู้สึกหวาดกลัวและเป็นกังวล

ใบหน้าของอลันเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเพราะพิษ! ในขณะที่ริมฝีปากของเขากลายเป็นสีดำคล้ำ มันเป็นภาพที่ดูน่าสะพรึงกลัว!

"ท่านปรมาจารย์!"

ทีน่าตื่นตระหนกเมื่อได้เห็นเช่นนั้น ความกังวลปรากฏขึ้นทั่วใบหน้าที่งดงามของเธอ เธอไม่กล้าเข้าไปใกล้เขาแม้ว่าเธอจะต้องการทำเช่นนั้น เนื่องจากพิษนั้นดูน่ากลัวเกินไป!

เหล่าสาวกของดินแดนมัจฉาเหมรู้สึกตื่นตระหนก

ในเวลาเดียวกัน สาวกของดินแดนอื่น ๆ ต่างก็อ้าปากค้างเพราะความตกใจ

เหล็กในพิษของราชาปลากระดี่มังกรนั้นทรงพลังมาก และดูเหมือนว่าแม้แต่อลันก็ไม่สามารถรับมือกับมันได้

อลันเป็นเทพยุทธ์ ดังนั้นถ้าหากเป็นพิษทั่วไปก็อาจจะไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ถึงกระนั้นชีวิตของเขากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายราวกับว่าเขาสามารถตายลงได้ทุกเมื่อ!