บทที่ 1591

“ไม่…ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว” ไดอาน่าส่ายหน้าอย่างหมดหนทาง “สิ่งเดียวที่พวกเราสามารถทำได้ในตอนนี้ คือการนำเขาลงเรือเล็ก และเมื่อเขาหยุดหายใจ เราจะต้องรีบเผาเขาทันที มิฉะนั้น ถ้าหากว่าพิษแพร่กระจายออกไป พวกเราทุกคนก็จะไม่รอดด้วยเช่นกัน”

ไดอาน่าได้อ่านคัมภีร์โบราณเกี่ยวกับพิษน้ำ เธอรู้ว่ามันน่ากลัวเพียงใด!

ความโกลาหลระเบิดขึ้นในฝูงชนทันที

ไม่เพียงแต่พวกเขาจะต้องส่งร่างของอลันลงเรือเล็กเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องเผาร่างของเขาอีกด้วย! มันโหดร้ายเกินไป!

“ไดอาน่า คุณ…” อลันชี้หน้าไดอาน่า ใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง “อย่าเอาความแค้นส่วนตัวมาปนกับเรื่องนี้!”

มันจะต้องมีหนทางกำจัดพิษในร่างกายของเขา ไดอาน่าเพียงแค่ทำให้มันฟังดูโหดร้ายเท่านั้น!

ในขณะเดียวกัน ทีน่าก้าวเดินออกไปและหันมองไดอาน่าด้วยความโกรธ "ไดอาน่า โอลเซ่น! เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว! คุณแค่พยายามข่มขู่พวกเรา! และที่คุณบอกว่าถ้าเราไม่ช่วยปรมาจารย์ของเราภายใน 2 ชั่วโมงเขาจะตาย เป็นเพียงแค่เรื่องโกหกใช่ไหม?”

ทีน่าเหลือบมองไปที่แดร์ริลและพูดต่อด้วยความเกลียดชังว่า “คุณเข้าข้างสาวกของตัวเองยังพอทน แต่ทำไมคุณถึงใจร้ายกับปรมาจารย์ของฉันเช่นนี้? คุณเป็นผู้หญิงที่ชั่วร้ายที่สุด…”

สาวกของดินแดนมัจฉาเหมต่างก็จ้องมองไปที่ไดอาน่าด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นกัน

“ใช่ คุณมันใจร้าย!”

“คุณกำลังเอาความแค้นส่วนตัวมาลงกับท่านปรมาจารย์แบบนี้ได้ยังไง?”

"ใช่แล้ว! ท่านปรมาจารย์ของเรายังดูสบายดีอยู่เลย..."

สาวกของดินแดนมัจฉาเหมต่างก็ต่อว่าไดอาน่าอย่างไร้ความเคารพ

ถ้าหากเป็นสถานการณ์ปกติ สาวกของดินแดนมัจฉาเหมจะไม่กล้าพูดจาเช่นนั้นกับไดอาน่า เพราะว่าเธอคือปรมาจารย์หญิงที่สง่างามและมีอำนาจสูงสุดคนหนึ่งของนิกายเมธาสวรรค์

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาได้ยินไดอาน่า บอกให้พวกเขานำร่างของอลันลงเรือลำเล็กและเผาเขาหลังจากที่เขาเสียชีวิตลง พวกเขาก็ไม่สนใจสถานะของเธออีกต่อไป

ในเวลานั้น สาวกของดินแดนพฤกษาสวรรค์เองก็ไม่พอใจที่สาวกของดินแดนมัจฉาเหมต่อว่าปรมาจารย์หญิงของพวกเขาเช่นนั้น

"พวกคุณพูดราวกับว่าปรมาจารย์ของพวกคุณถูกวางยาพิษงั้นแหละ! มันเกี่ยวอะไรกับปรมาจารย์หญิงของพวกเราด้วย!"

"ใช่! ปรมาจารย์หญิงอุตส่าห์บอกในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับพวกคุณ..."

ในเวลานั้น รัสเซลเดินไปข้างหน้าและโบกมือ จากนั้นเสียงที่คมชัดของเขาก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน “ปรมาจารย์หญิงไดอาน่าเพียงแค่คิดถึงความปลอดภัยของพวกเราทุกคน…”

จากนั้นรัสเซลก็หันมองไปที่ไดอาน่าพร้อมถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง “ผมรู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องยากที่จะยอมรับ แต่พิษน้ำนั้นน่ากลัวเกินไป ดังนั้นพวกเราควรจะทำตามคำแนะนำของปรมาจารย์หญิงไดอาน่า”

จากนั้นรัสเซลก็ส่งสัญญาณให้เหล่าสาวกเตรียมนำร่างของอลันลงเรือเล็ก

“อย่าแตะต้องปรมาจารย์ของพวกเรา!”

“ปรมาจารย์ของพวกเรายังไม่ตาย!”

“ฉันไม่เชื่อว่าพิษน้ำจะน่ากลัวขนาดนั้น!”