บทที่ 1598

แม้ว่าโซรันจะเป็นหัวหน้าตระกูลคาร์เตอร์ แต่เรย์มอนด์ก็ไม่ได้กลัวเขา! เพราะอย่างไรพวกเขาก็อยู่ในคุกของเมืองหลวง!

“แก ไอ้หมาสกปรก!” โซรันจ้องเรย์มอนด์อย่างดุร้าย บนใบหน้าไร้แววแห่งความกลัว “ถ้าแกกล้าแตะต้องเธอ ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ“

ขณะที่เขาพูดเช่นนี้ โซรันโบกมือที่ถูกล่ามโซ่ไว้ไปมา มันดูน่าหวาดหวั่นมาก!

เดบร้าเป็นลูกสะใภ้ของเขา เขาจะไม่ยอมให้เธอโดนรังแกแน่!

ใบหน้าเรย์มอนด์เปลี่ยนเป็นชั่วร้าย เขาเยาะ “แหม นักโทษชั้นต่ำพยายามอวดดีงั้นเหรอ?”

ทันใดนั้นเรย์มอนด์ก็เปิดประตูห้องขังและลากโซรันออกมา เมื่อโซรันและคนอื่น ๆ โดนจับมานั้นถูกสกัดจุดพลังไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดา

มือและเท้าของโซรันต่างก็โดนล่ามโซ่ไว้ เขาไม่มีแรงที่จะต่อต้านได้

ขวับ!

วินาทีต่อมาเรย์มอนด์ก็หยิบแส้ออกมาและฟาดไปที่ร่างของโซรันอย่างแรง!

เพียะ!

แส้นั้นอาบน้ำมันเอาไว้ และมีหนามแหลมทั่ว ทุก ๆ การหวดฟาดส่งเสียงสนั่น โซรันบาดเจ็บทันที เลือดสด ๆ หลั่งออกมาจากบาดแผลของเขา

แต่ว่าโซรันนั้นเป็นคนแข็งแกร่ง ใบหน้าเขาซีดเผือด เขากัดฟันแน่นแต่เขาไม่ร้องออกมาสักคำ

“หยุดนะ!”

เดบร้ารู้สึกใจสลาย เธอตะโกนออกมา!

เธออยากช่วยเขาแต่ว่าตัวเธอเองก็ถูกผูกไว้กับกางเขนจนขยับไม่ได้สักนิด

“ประมุขคาร์เตอร์ แกเป็นคนสูงส่งมีอิทธิพล ทำไมถึงได้ดื้อด้านนักล่ะ? ฉันจะให้โอกาสแกนะ กล่อมลูกสะใภ้ของแกให้เต้นให้เราดูซะสิ ถ้าเราสองคนพอใจ พวกแกทั้งคู่ก็ไม่ต้องทรมานมากนัก ใช่ไหมล่ะ?” เรย์มอนด์คว้าแส้ขึ้นมาและฟาดไปที่หน้าโซรันพร้อมเยาะเย้ย