บทที่ 1600

แต่ว่า…

แม้จะโดนแส้ฟาดจนนับครั้งไม่ถ้วน โซรันก็ไม่ยอมร้องออกมาสักแอะ เขากัดฟันแน่นและทนรับความเจ็บปวดไว้

ตอนนั้นเดบร้าก็ร้องไห้จนเสียงแหบพร่า “หยุดนะ หยุด เขาจะตายแล้ว…”

“แหม ๆ เดบร้าคนงาม ปวดใจงั้นหรือ?” เรย์มอนด์หยุด เขาหันมามองเดบร้า “ถ้าเป็นแบบนั้น แปลว่าเธอตัดสินใจได้แล้วใช่ไหม? จะเต้นให้เราดูใช่ไหม?”

“ได้…” เดบร้ากัดริมฝีปากและพยักหน้าช้า ๆ ดวงตาฉ่ำน้ำตา “ฉันจะเต้น…”

เธอดูขมขื่นเมื่อพูดออกมาแบบนั้น เธอเสียศักดิ์ศรีไปแล้วและเธอยอมวางเกียรติลง

แดร์ริลปฏิบัติกับโซรันเหมือนพ่อของตนเอง ดังนั้นในฐานะที่เป็นผู้หญิงของเขาเธอจะทนเห็นเขาทรมานได้อย่างไร?

“เดบร้า…”

โซรันพูดแผ่ว “เธอทำไม่ได้! อย่าเต้น…”

“ให้ตายสิ หุบปากเลยตาแก่!”

เรย์มอนด์ตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดและฟาดแส้ใส่เขาอีกครั้ง

ปัง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงปังดังก้องมาจากทางเข้าคุก! มันฟังดูเหมือนว่าประตูโดนเตะเปิดออก!

ทุกคนในคุกต่างก็ตะลึงงัน!

เรย์มอนด์รีบเก็บแส้ เขาและเอลสันต่างก็มองกันก่อนที่จะรีบเดินออกจากห้องขัง

เฮือก!

พวกเขาเพิ่งเดินมาได้ไม่กี่ก้าวเมื่อต้องกลัวจนตัวสั่น พวกเขากลั้นหายใจเมื่อเห็นว่ามีอะไรอยุ่ตรงหน้า

ผู้บ่มเพาะกลุ่มใหญ่พุ่งตัวเข้ามาในคุก แต่ละคนต่างก็มีอาวุธอยู่ในมือดูน่าสะพรึงมาก!

พวกเขามาจากหลายสำนักของจักรวาลโลก… สำนักบู๊ตึ๊ง สำนักเส้าหลิน สำนักเทียนชาน และสำนักอื่น

ประมุขของแต่ละสำนักต่างก็นำคนมา และก็มีหลายคนที่คุ้นหน้า… ประมุขเลโอนาร์ด ประมุขเอนด์เลส นาโอมิ แกรนด์ และคนอื่น