ตอนที่ 1612
บทที่ 1613
October 21, 2026
ฮ่า ๆ…
แอมโบรสอดไม่ได้ที่จะขำออกมาเมื่อเห็นความน่ารักของเธอ เขายื่นมือออกไปแล้วแตะไปที่จมูกของเอร่า “ไม่ต้องทำตัวสุภาพกับฉันหรอก บอกมาเถอะว่ามีอะไร ฉันจะพยายามช่วยเธออย่างสุดความสามารถเท่าที่ฉันจะทำได้อยู่แล้ว”
เขาคือเจ้าชาย เขาจะพยายามอย่างที่สุดที่จะนำมันมาให้เธอ ต่อให้มันเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ตราบใดที่เอร่าชอบมัน
“พี่แอมโบรส…”
เอร่าผงกหัวด้วยท่าทีกระอักกระอ่วน ก่อนจะพูดออกมาอย่างเบา ๆ “ฉันได้ยิน…มาว่าสำนักจักรวาลโลกถูกกักขังไว้ในช่วงเวลากลางวัน พี่ปลดปล่อยพวกเขาออกมาได้ไหม?!”
แม้จะรู้สึกอึดอัดใจแค่ไหน แต่แววตาของเอร่าก็เต็มไปด้วยความหวัง
เมื่อไม่กี่วันมานี้ ออโรร่าได้พาเอร่าไปที่โลกใหม่ด้วยกันกับเธอเพื่อเปิดประสบการณ์ แล้วก็ได้รับข่าวคราวเกี่ยวกับแดร์ริลที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับจักรพรรดิโลกใหม่ แต่แล้วในเวลาต่อมา แดร์ริลก็ได้หนีไป พวกเพื่อนและครอบครัวของเขาถูกจับตัวไปทั้งหมด
ออโรร่านั้นเกลียดแดร์ริล เธอจึงไม่ขอไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปโดยปริยาย แต่ทว่าหลังจากนั้นเธอได้รับรู้ว่า สำนักบู๊ตึ๊ง สำนักเส้าหลิน และสำนักอื่น ๆ ได้บุกเข้ามาเพื่อพาพวกเขาออกไปจากสถานที่กักขัง แต่พวกเขาก็จบลงตรงที่ถูกจับได้เช่นกัน
ถึงแม้ว่าออโรร่าจะออกมาจากสำนักง้อไบ๊มานานมากแล้ว แต่เธอก็ยังคงให้ความสนใจกับสถานการณ์ของผู้บ่มเพาะในจักรวาลโลกอยู่ดี เธอมองออกได้อย่างชัดเจนว่าจักรวาลโลกจะเป็นอันจบลง ถ้าสำนักบู๊ตึ๊ง สำนักเส้าหลิน และสำนักอื่น ๆ ถูกทำลายทิ้งโดยองครักษ์แห่งโลกใหม่
จากนั้น ออโรร่าก็พาเอร่าไปยังเมืองหลวงเพื่อรวบรวมข่าวคราว
เพียงแต่ว่าออโรร่าช่างหยิ่งและยโส เธออยากช่วยเหลือสำนักอื่น ๆ แต่ก็ไม่ทำ เพราะความทะนงของตัวเธอเอง และก็จะไม่เอ่ยปากพูดต่อหน้าเอร่าเสียด้วย
เอร่าเป็นเด็กฉลาด เธอจึงสามารถรับรู้ได้เองว่าแม่ของเธอคิดอะไรอยู่
เอร่าแอบย่องหนีออกมาเมื่อครู่นี้ เมื่อตอนที่ออโรร่ากำลังพักผ่อนในที่พักของเธอ
มันเป็นเพราะว่าเธอได้ยินว่าเพื่อนที่แสนดีของเธอได้กลายเป็นเจ้าชายแห่งโลกใหม่แล้ว ถ้าเธอหาเขาจนพบ จากความสัมพันธ์ที่พวกเขามี เขาจะต้องปล่อยพวกสำนักอย่างแน่นอน
‘หืมม?’
แอมโบรสตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อได้ยินเช่นนั้น และจ้องมองไปยังเอร่าด้วยความงุนงง “เธอต้องการปล่อยสำนักบู๊ตึ๊ง สำนักเส้าหลิน และสำนักอื่น ๆ?”
“ใช่…”
เอร่าพยักหน้าที่แสนงดงามของเธออย่างจริงจัง “ถึงแม้ว่าฉันจะถูกขับไล่ออกมาจากสำนักง๊อไบ๊ แต่ว่าฉันก็ยังเป็นคนของจักรวาลโลกอยู่ดี…”