บทที่ 1620

ฟลอเรียนมองไปที่ออโรร่าและพูดต่ออย่างโมโหว่า “แถมคุณก็ยังเป็นถึงอดีตเจ้าสำนักง๊อไบ๊ แล้วทำไมคุณถึงไม่ซาบซึ้งในพระทัยของพระองค์ขนาดถึงขั้นปฏิเสธเมื่อองค์จักรพรรดิต้องการจะแต่งตั้งให้คุณเป็นเลขาธิการแคว้นโลกใหม่ขนาดนั้นกันล่ะ?”

ฟลอเรียนคงไม่กล้าพูดเช่นนี้กับออโรร่า เมื่อตอนที่เขายังใช้ชีวิตอยู่ที่จักรวาลโลกเมื่อ 10 ปีที่แล้ว! แต่อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาเป็นขุนนางคนสำคัญในโลกใหม่ และกล้าพูดออกมาได้อย่างอาจหาญ

ฟลอเรียนยังคงแอบมองท่าทีของเข้าศักดินาเคนนี่ ในขณะที่เขาพูดเช่นนั้น

ฟลอเรียนเก่งกาจในเรื่องการอ่านสีหน้าของผู้คน เขารู้ว่าเจ้าศักดินาเคนนี่ไม่อาจพูดจาเช่นนั้นออกมาได้ ฟลอเรียนจึงได้ทำแทนเขา

ฟึ่บ!

ในขณะนั้นเอง สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ออโรร่าและเฝ้ารอคำตอบจากเธอ

สีหน้าของเจ้าศักดินาเคนนี่เองก็มืดมนเช่นกัน

สถานการณ์ในตอนนี้แสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันคงจะปล่อยผ่านไปเฉย ๆ เช่นนี้ไม่ได้ ถ้าออโรร่าไม่ให้เหตุผลที่ดูเหมาะสม!

แต่ทว่าออโรร่าดูไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด!

ออโรร่ามองไปที่เจ้าศักดินาเคนนี่ พร้อมกับเผชิญหน้ากับสายตาของผู้คนและพูดออกมาว่า “หม่อมฉันซาบซึ้งในการกระทำของฝ่าบาท แต่ว่าหม่อมฉันคุ้นเคยกับการพเนจรมาเป็นเวลานานแล้ว และไม่ได้สนใจในตำแหน่งเลขาธิการแคว้นโลกใหม่แต่อย่างใด ส่วนเรื่องของแอมโบรสกับเอร่า หม่อมฉันรู้สึกว่าทั้งคู่ยังเด็กเกินไปสำหรับพูดคุยเรื่องการแต่งงาน”

ออโรร่าภาคภูมิใจและไม่เคยที่จะอยากยอมรับว่าเอร่าเป็นลูกสาวของแดร์ริล

“โว้ว!”

เจ้าศักดินาเคนนี่รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้นและหัวเราะเบา ๆ “ข้าเข้าใจแล้ว ปรมาจารย์หญิงแฮนเซนคำนึงอายุของเด็กทั้งสองคนสินะ ถ้างั้นไม่เป็นไร แต่สิ่งที่ข้าหมายถึงคือการที่ท่านยินยอมเรื่องการแต่งงานของพวกเขา…”

ออโรร่าแทรกขึ้นมาก่อนที่เขาจะพูดจบ

“หม่อมฉันคิดว่าเราควรคุยเรื่องนี้กันในอนาคตจะดีกว่า” ออโรร่าพูดอย่างเรียบ ๆ ด้วยสีหน้านิ่งสงบและไม่หวาดหวั่น

ฟึ่บ!