บทที่ 1625

อึ้ก!

เมื่อสัมผัสได้ถึงแววตาอันแสนเย็นยะเยือกของออโรร่า หัวใจของวัตสันก็สั่นระรัว เขาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเขาเริ่มรู้สึกลนลาน

ออโรร่าพูดถูก นิกายทักเกอร์ไม่มีค่าอะไรในจักรวาลโลกเลย เขาชอบสร้างปัญหาให้เพื่อให้คนอย่างออโรร่าโกรธ

แต่เมื่อเขานึกถึงแรงสนับสนุนที่เขามี วัตสันก็หยิ่งผยองขึ้นมาอีกครั้ง

ในตอนนั้นเอง ออโรร่าก็รู้สึกหงุดหงิดพร้อมกับเร่งเขา “เอายาแก้พิษมาเดี๋ยวนี้!”

“ฮ่า ๆ ”

ในขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เสียงหัวเราะก็ดังมาจากด้านนอกของวัดที่พุพังนี้ ร่างบาง ๆ ในชุดกระโปรงยาวสีขาวก็ค่อย ๆ ย่างเท้าเดินเข้ามาอย่างสง่างาม พวกเขาคือลูกศิษย์ของสำนักง๊อไบ๊นั่นเอง!

คนที่เดินนำพวกเขาอยู่นั้นสวมชุดยาวสีดำ ดูเย็นชาที่ซึ่งมีรอยยิ้มอันน่าดึงดูดแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

เธอคือเมแกน แคสเทลโล!

ร่างที่มีบุคลิกท่าทางสง่างามตามหลังเมแกนมาติด ๆ เขาคือ เคนท์ โฮ เคนท์อยู่ในชุดสูทและดูฉลาดหลักแหลม แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังพยายามที่จะทำให้เมแกนประทับใจ

นับตั้งแต่เมแกนกลายเป็นเจ้าสำนักง๊อไบ๊ ตำแหน่งของเธอในสังคมก็พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ เคนท์เองก็ตัวติดกับเธอมากขึ้น เขามักที่จะพยายามเข้าข้างเมแกนเสมอ และพยายามอย่างมากที่จะทำให้เธอประทับใจ

“เมแกน เธอนี่เอง”

ร่างของออโรร่าสั่นสะท้านเมื่อพบเห็นเมแกน เธอเข้าใจได้ในทันที “เธอเป็นคนจัดการทั้งหมดนี่งั้นเหรอ?”

เธอรู้ว่าวัตสันคงไม่กล้าพอ ที่แท้สำนักง๊อไบ๊ก็สนับสนุนพวกเขาอยู่นี่เอง

เอร่ารู้สึกประหลาดใจและโกรธจัดในขณะที่เธอจ้องมองไปที่เมแกน “เมแกน ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้?”