บทที่ 1626

’อะไรนะ?’

ตอนนั้นร่างของออโรร่าก็สั่นเทา เธอตกใจมาก

‘หัวหน้าพันธมิตรแคสเทลโลเหรอ? เมแกนกลายเป็นหัวหน้าพันธมิตรอย่างนั้นเหรอ?’

เอร่าก็ตกตะลึงไปเหมือนกัน

เมแกนเดินขึ้นมาข้างหน้าอย่างช้า ๆ มองออโรร่าใกล้ ๆ ขณะที่เอ่ยกระเซ้าว่า “ออโรร่า! ไม่คาดฝันเลยใช่ไหมล่ะ? ศิษย์สำนักที่เธอไม่เคยให้ความสนใจตอนนี้มีตำแหน่งสูงส่งแล้ว ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันเป็นหัวหน้าพันธมิตรของจักรวาลโลก”

ขณะที่พูดเช่นนั้น เมแกนก็รู้สึกภูมิใจมาก “ตอนที่เธอเป็นประมุข สำนักง๊อไบ๊นั้นเป็นสำนักระดับเดียวกับบู๊ตึ๊งกับเส้าหลิน แต่ตอนนี้ชื่อเสียงสำนักก็ดีขึ้นในมือของฉัน ดังนั้นการที่ฉันบังคับให้เธอออกจากสำนักก็เป็นเรื่องดีแล้วใช่ไหมล่ะ?”

เฮ้อ

เมื่อได้ยินดังนั้น ออโรร่าก็ถอนใจอย่างโล่งอก สีหน้าเธอไม่แสดงอารมณ์ใดขณะที่เธอพูดนิ่ง ๆ ว่า “ฉันไม่ได้เป็นสมาชิกสำนักง๊อไบ๊อีกแล้ว ดังนั้นไม่ว่าสำนักจะดีขึ้นหรือแย่ลงยังไงก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน ตอนนี้ปล่อยเราไปได้แล้ว เราต่างคนต่างอยู่ไม่มีอะไรต้องมาเกี่ยวข้องกัน!”

แม้ว่าออโรร่าจะตกใจที่เมแกนเป็นหัวหน้าพันธมิตร แต่ก็ตกใจไม่นาน

ช่วงหลายปีมานี้หลังจากที่เธอได้ตระเวนไปทั่ว ออโรร่าก็เริ่มที่จะรับเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างสงบ ถึงฟ้าถล่มลงมาเธอก็ยังไม่นิ่วหน้าด้วยซ้ำ

เมแกนยิ้มอย่างเย็นชา “ปล่อยเธอไปเหรอ? เธอคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ?”

เมแกนจ้องเอร่าแล้วยิ้มกริ่ม “เด็กนี่เป็นลูกของเธอกับแดร์ริลสินะ เธอคิดว่าฉันจะปล่อยพวกเธอไปง่าย ๆ งั้นเหรอ? ฉันจะใช้เอร่าล่อให้แดร์ริลออกมา ฉันจะจับแดร์ริลไว้แล้วทรมานพวกเธอทั้งสองคนให้อยู่ไม่สู้ตาย”

ขณะที่พูดแบบนั้น เมแกนก็ยิ้มแสยะและไม่สามารถควบคุมความแค้นในใจได้

‘แดร์ริลและฉันเป็นคู่สร้างคู่สม แต่เขาไม่ต้องการฉันแถมไปมีลูกกับยัยออโรร่านี่! ที่น่ารังเกียจคือฉันเคยนับถือออโรร่านี่มาก แต่หล่อนกลับแย่งผู้ชายฉันไป!’