บทที่ 163

บรรยากาศในรถบัสคุกรุ่นมาก ความสำนึกผิดลอยแน่นในอากาศ พวกเขาควรฟังแดร์ริลที่พยายามป้องกันไม่ให้พี่น้องพวกนี้ขึ้นมาบนรถบัส!

แต่ทว่า มันสายเกินไปสำหรับความเสียใจแล้ว!

ลิลี่, เมแกน, อีวอน, และแนนซี่นั้นถูกเห็นได้อย่างชัดเจนผ่านหน้าต่าง พวกเธอถูกมัดติดกับต้นไม้

มันเป็นต้นไม้เก่าแก่ที่มีอายุนับร้อยปี มันมีความหนามากพอที่จะล้อมรอบด้วยคนนับโหล ๆ ได้เลย ใบเขียวชอุ่มที่ปกคุลมข้างบนเป็นดั่งร่มยักษ์ กิ่งก้านสาขานับพันแขวนอยู่ด้านใต้ และห่อหุ้มทั้งบริเวณไว้

สองฝาแฝดนั้นถึงกับน้ำลายไหลด้วยความตื่นเต้นเมื่อพวกเขาเห็นสาวงามทั้งสี่ถูกมัดอยู่ตรงหน้า

ในขณะเดียวกัน มินนี่เองก็กังวลมากขึ้นขณะที่รออยู่ในรถบัส

สามพี่น้องนั้นวางแผนอย่างละเอียดมาก่อนหน้านี้ พวกเขาแม้แต่คำนวนระยะเวลา ซึ่งไม่ควรใช้วเลามากกว่าครึ่งชั่วโมง

มินนี่นั้นไม่คาดคิดว่าพี่ชายของเธอจะพลันมืดมัวด้วยตัณหา

มินนี่หมดหนทางเพราะเธอเป็นน้องสาวคนเล็ก "พี่ เร็วสิ!" เธอตวาด

แดร์ริลกำหมัดเมื่อได้ยินมินนี่พูด เขารู้ว่านี่เป็นโอกาสของเขา ในทันใดนั้น แดร์ริลยืนขึ้นแล้วปล่อยหมัดใส่มินนี่!

แดร์ริลกำหมัดในตอนที่เธอพูด เขาคว้าโอกาสไว้ เขายืนขึ้นแล้วหวดหมัดใส่มินนี่

แด๊กซ์ยืนขึ้นในเวลาเดียวกัน

ปัง!

หมัดทำลายล้างของแดร์ริลทำให้ร่างกายของมินนี่หยุดนิ่ง มินนี่ตอบสนองไม่ทัน และลอยออกนอกประตูรถบัสที่เปิดออกเพราะแรงปะทะ

แด๊กซ์พุ่งตัวออกไปหยิบปืนพกที่มินนี่ทำตก

ตุบ!

มินนี่พ่นเลือดออกมาในตอนที่เธอกระแทกลงพื้นอย่างรุนแรง

เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนสู้กลับ!

มินนี่เจ็บหน้าอกอย่างมาก เธอพลันสลบลงทันที

"พี่ ดูเหมือนจะมีอะไรเกิดขึ้นกับน้อง!" ทิมมี่อุทาน ดูเหมือนว่าเขาจะหายติดอ่างจากอาการทุกข์ใจ

"ไปตรวจดูเร็ว!" ฮิวจ์ไปวิ่งไปหาน้องสาวของเขา เมื่อเห็นเธอหมดสติ เขาก็มีโทสะอย่างมาก!

พี่น้องพวกนี้สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเล็กมาก พวกเขาโตขึ้นมาด้วยกัน พวกเขาจึงมีความสัมพันธ์ที่เข็มแข็ง