บทที่ 1648

“ให้ตายเถอะ! โชคร้ายอะไรแบบนี้เนี่ย!” เวสต์ลีย์ขมวดคิ้วและสบถออกมาเบา ๆ เขารีบโบกมือ “รีบกำจัดศพนี่เถอะ แล้วก็หาที่ฝังซะ”

โจรปล้นสุสานทั่ว ๆ ไปอย่างเวสต์ลีย์จะไม่มีความหวาดกลัวศพโดยธรรมชาติอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังคงแอบรู้สึกกลัวเล็กน้อยเมื่อจู่ ๆ เขาก็ได้พบเห็นร่างผู้หญิงนอนอาบเลือดอยู่ตรงนั้น

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม พวกเขาก็กำลังปฏิบัติภารกิจเพื่อค้นหาสุสานโบราณอยู่ในคืนนั้น ก่อนที่พวกเขาจะหาสุสานโบราณเจอ พวกเขาก็ได้เจอเข้ากับศพ นั่นเป็นสัญญาณที่ไม่ดีสักเท่าไหร่นัก

หลังจากที่เขาพูดจบ ก็มีคนสองสามคนรีบวิ่งเข้าไปและกำลังจะอุ้มลิลี่ออกมา

เมื่อพวกเขาบางคนแตะโดนลิลี่เข้า พวกเขาก็ตกตะลึง “ฮอลล์มาสเตอร์ ผะ-ผู้หญิงคนนี้ยังหายใจอยู่ครับ”

พวกเขาทั้งหมดต่างผวาตกใจเมื่อเห็นหน้าลิลี่ “แม่งเอ๊ย! หน้าตาเธอน่าเกลียดจริง ๆ !”

“นี่มันน่ากลัวมากเลยนะที่ต้องมาเห็นกลางดึกเนี่ย!”

ลิลี่ยังไม่ตาย

ก่อนหน้านี้ที่สำนักสุญตาแห่งโลกใหม่ ลิลี่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าศิษย์เพื่อนของเธอและได้ดูดพลังภายในของเธอออกไป มันจึงทำให้ร่างกายของเธออ่อนแอลงมาก ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามอดทนอย่างถึงที่สุดเมื่อตอนที่ฮันต์และพรรคพวกของเขากำลังรุมทำร้ายเธอแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังคงสลบไป

ฮันต์และพรรคพวกคิดผิดที่จัดการลิลี่ด้วยเข็มขัด ฮันต์และพรรคพวกของเขาเห็นว่าหน้าอกของลิลี่ไม่ขยับเขยื้อนแล้วตอนที่เธอสลบไป พวกเขาต่างตื่นตระหนกเพราะคิดว่าเธอได้ตายไปแล้ว แต่ความจริงก็คือ เธอแค่หายใจอ่อนแรงลงไปเท่านั้น

‘ยังไม่ตายเหรอ?’

เวสต์ลีย์ขมวดคิ้วเข้าหากันและมองไปที่เธอ เขาจึงได้รับรู้ได้ว่าชีพจรของลิลี่ยังคงอ่อนแรงอยู่ เวสต์ลีย์เองก็ตกใจเช่นกันเมื่อตอนที่เห็นใบหน้าอันอัปลักษณ์ของเธอ

“ฮอลล์มาสเตอร์ เราควรทำยังไงกันดีครับ?” ลูกศิษย์ถามอย่างระแวดระวัง พร้อมกับเดินเข้าไปหาเขา

เวสต์ลีย์เกาหัวพร้อมกับรู้สึกสับสนงงงวย

“แม่งเอ๊ย! ฉันดันไปเจอผู้หญิงตายซะก่อนที่ฉันจะหาสุสานโบราณเจอ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!”

เมื่อตอนที่เขายังจมดิ่งอยู่กับความคิดอยู่นั้น จู่ ๆ ศิษย์คนหนึ่งก็มีความคิดหนึ่งขึ้นมา “ฮอลล์มาสเตอร์ ผู้หญิงคนนี้อัปลักษณ์มากเลย แต่ว่าพวกโจรปล้นสุสานชอบผู้หญิงที่หน้าตาแบบนี้ ผู้หญิงคนนี้คงต้องชะตากับพวกเราที่เป็นโจรปล้นสุสานล่ะมั้ง ทำไมเราไม่ช่วยเธอแล้วค่อยให้เธอเข้าร่วมกับพวกเราเพื่อปล้นสุสานโบราณด้วยเสียเลยล่ะ? แม้กระทั่งผีก็จะต้องกลัวเธอถ้าได้เห็นหน้าตาของเธอเข้า”

คนที่เหลือก็พยักหน้าเช่นกันเมื่อเขาพูดเช่นนั้น

“เป็นความคิดที่ดีหนิ!”