บทที่ 1650

แดร์ริลนั่งอยู่บนเก้าอี้ม้าหินอ่อนในกระท่อมอีกด้านของสวนลูกแพร์ดินแดนพฤกษาสวรรค์ เขากำลังเพลิดเพลินกับวิวทิวทัศน์ที่สวยงามขณะที่นอนอาบแดดอยู่

ก่อนหน้านี้ จูปาเจี๋ยได้ออกไปตกปลากับศิษย์หญิงสามคนของดินแดนมัจฉาเหม แดร์ริลรู้สึกไม่อยากไป ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ตามไป

ในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงที่อ่อนโยนตามมาด้วยรอยยิ้มของทีน่าในขณะที่เธอเดินผ่าน “ท่านพ่อ…”

เมื่อทีน่าเดินเข้าไปถึงเขา เธอก็แสดงท่าทีว่านอนสอนง่าย “วันนี้คุณไม่ได้ไปเที่ยวไหนกับท่านพี่จูเหรอ?”

“เธอต้องการอะไร?” แดร์ริลถามออกไปตรง ๆ

แดร์ริลก็ได้แต่บ่นอยู่ในใจไปด้วย ‘ทีน่าคนนี้มักจะหลบหน้าฉันอยู่ตลอดเวลาเมื่อเธอสังเกตเห็นฉันจากไกล ๆ ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ ที่วันนี้เธอตามหาฉันด้วยตัวเอง’

ทีน่านิ่งไปและตอบอย่างระมัดระวังว่า “ตอนที่ฉันเดินผ่านทางเข้าเมื่อกี้นี้ ฉันได้ยินจากลูกศิษย์ที่เฝ้ายามอยู่ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาคุณ”

ขณะที่เธอพูดนั้น ทีน่าแสดงท่าทีจริงใจ แต่เธอก็เฝ้าสังเกตปฏิกิริยาของแดร์ริลอย่างระมัดระวัง

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา แดร์ริลได้พูดคุยกับจูปาเจี๋ยเกี่ยวกับโลกใหม่ ศิษย์หญิงของดินแดนมัจฉาเหมสามคนจะนั่งฟังพวกเขาอยู่ข้าง ๆ ในแต่ละวัน พวกเขาคงจะสามารถเข้าใจได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น แล้วศิษย์หญิงก็คงรวบรวมข้อมูลและนำไปบอกทีน่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทีน่าเป็นคนเฉลียวฉลาด และเธอเดาว่าเพื่อนของแดร์ริลถูกราชวงศ์โลกใหม่จับตัวไป เธอไม่ได้สนใจว่าเพื่อนของเขาเป็นใคร

‘อะไรนะ? มีผู้หญิงกำลังตามหาฉัน?’

แดร์ริลรู้สึกตื่นเต้นและแทบจะกระโดดเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่เขาก็ระมัดระวังเป็นพิเศษเช่นนั้น ดังนั้นเขาจึงแสร้งทำเป็นนิ่ง ๆ พร้อมกับถามว่า “ผู้หญิง? ผู้หญิงคนไหน? เธอชื่ออะไรล่ะ?”

ทีน่าส่ายหัว “ฉันก็ไม่รู้”

เมื่อเธอพูดเช่นนั้น ทีน่าก็มองดูปฏิกิริยาของแดร์ริลและพูดต่อไปว่า “ท่านพ่อ ท่านมาจากครอบครัวชาวประมงใช่ไหม นอกจากภรรยาและแม่ยาย คุณไม่มีญาติคนอื่น ๆ เหรอ? ทำไมถึงได้มีผู้หญิงคนอื่นมาตามหาท่าน?” แดร์ริลส่ายหัวและไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร

ทีน่ายิ้มและพูดต่อไปว่า “ฉันไม่รู้ชื่อผู้หญิงคนนั้นหรอก แต่ฉันได้ยินว่าลูกศิษย์ที่เฝ้ายามถามถึงตัวตนของเธอและพาเธอไปที่หลังภูเขาเพื่อสอบสวน ฉันคิดว่านี่อาจเป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนน่ะ ฉันเลยรีบมาที่นี่เพื่อมาบอกท่าน”

‘แม่เจ้า! มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังตามหาฉันอยู่จริง ๆ เหรอเนี่ย?’

แดร์ริลขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าทีน่าอธิบายสถานการณ์ได้อย่างละเอียด แล้วจู่ ๆ เขาก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้น