บทที่ 1651

นับตั้งแต่เมแกนกลายเป็นหัวหน้าพันธมิตร ผู้คนมากมายก็มาเยี่ยมเธอทุกวัน

ด้วยเหตุนี้ ห้องโถงใหญ่ของสำนักง๊อไบ๊จึงเต็มไปด้วยผู้คนอยู่เสมอ พวกเขาทั้งหมดเป็นประมุขสำนักของสำนักต่าง ๆ จากทั่วจักรวาลโลก

เมื่อไม่กี่วันก่อน เมแกนสั่งให้สำนักหลักทั้งหมดกำจัดสำนักที่เกี่ยวข้องกับแดร์ริล ตอนนี้สำนักหลักทั้งหมดมารวมตัวกันที่นั่นเพื่อรายงานความคืบหน้า!

“หัวหน้าพันธมิตรแคสเทลโล เราได้กำจัดสำนักที่เกี่ยวข้องกับแดร์ริลไปเกือบทั้งหมดแล้ว!”

“หัวหน้าพันธมิตรแคสเทลโล ฉันกำจัดเพื่อนของแดร์ริลไปได้หลายคนแล้ว!”

ทุกคนกำลังรายงานความคืบหน้าให้เมแกนทราบ

เมแกนยิ้มขณะที่เธอพยักหน้าอย่างเห็นพ้อง “เยี่ยมมาก พวกคุณทำได้ดีมาก ฉันจะให้รางวัลพวกคุณทุกคนด้วยยาแก้พิษของโอสถวันแห่งความมืดมิดของปีนี้”

“ขอบคุณหัวหน้าพันธมิตรแคสเทลโล!” ทุกคนตอบพร้อมกันฟังดูตื่นเต้น พวกเขามองไปที่เมแกนด้วยความเกรงกลัวและความเคารพไปพร้อม ๆ กัน

ความจริงก็คือมันทรมานมากเมื่อโอสถวันแห่งความมืดมิดออกฤทธิ์

ทันใดนั้นเอง ร่างหนึ่งที่ดูลุกลี้ลุกลนแต่ก็ดูตื่นเต้นได้พุ่งเข้ามาในห้องโถงใหญ่ “หัวหน้าพันธมิตรแคสเทลโล!”

เขาคือวัตสัน ทักเกอร์ ประมุขนิกายทักเกอร์!

“วัตสัน วันนี้คุณมารวมตัวสายนะ ทำไมคุณถึงมาสาย?" เมแกนพูดอย่างเย็นชา ใบหน้าของเธอดูไร้อารมณ์ ร่างของเธอไม่ได้แผ่กลิ่นอายที่น่ากลัวออกมา

อึก!

วัตสันแอบกลืนน้ำลายของเขาและตอบด้วยความกลัวว่า “หัวหน้าพันธมิตร พอดีเกิดความล่าช้าในฝั่งของผม แต่ได้โปรดอย่ากังวลไป ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำภารกิจของคุณให้สำเร็จ และกำจัดสำนักทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับแดร์ริลให้จงได้”

วัตสันมองหน้าเมแกนแล้วพูดอย่างระมัดระวัง “ระหว่างทางมาที่นี่ ผมผ่านหุบเขาและพบถ้ำขนาดใหญ่เข้า ถ้ำนั่นมีแสงระยิบระยับ ผมจึงเชื่อว่าอาจมีสมบัติอยู่ในนั้นผมได้ขอให้ลูกศิษย์นิกายทักเกอร์คุ้มกันเอาไว้ในขณะที่ผมรีบมารายงานให้คุณทราบ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมมาสายครับ”

สำนักอื่น ๆ อยู่ในความโกลาหลเมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกเขามองหน้ากันและไม่สามารถซ่อนเร้นความรู้สึกของพวกเขาได้

‘ถ้ำ? สมบัติ?’

เมแกนยิ้มและพูดว่า “เร็วเข้า! ทุกคนตามฉันไปที่นั่น ไปดูกันว่ามีสมบัติอะไรบ้าง”

“รับทราบ!”