บทที่ 1665

สีหน้าประมุขราล์ฟเปลี่ยนเมื่อได้ยินดังนั้น

เวลาเดียวกัน ฝูงชนต่างก็มองหน้ากันไปมาและอดที่จะกระซิบกระซาบโต้เถียงกันไม่ได้

“เกิดอะไรขึ้น? สัตว์เทพคลั่งเหรอ?”

“สัตว์เทพกิเลนคอยปกป้องสำนักหยาดน้ำฟ้าอยู่ไม่ใช่เหรอ? แล้วมันคลั่งไปได้ยังไง?”

“เรื่องชักน่าสนใจแล้ว…”

แดร์ริลแอบนิ่วหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น

ตำนานบอกว่าสัตว์เทพเองก็เหมือนมนุษย์และพลังอาจจะติดขัดไม่สามารถเลื่อนขั้นได้ตอนที่บ่มเพาะ เมื่อพวกเขาถึงจุดที่ไปต่อไม่ได้ สัตว์เทพก็มักจะก้าวสู่การบ่มเพาะระดับต่อไปได้ หากว่าพวกมันโชคดี แต่ถ้าไม่เป็นอย่างนั้นพวกมันก็จะคลั่ง

สถานการณ์ตอนนี้เป็นเหมือนเวลาที่ผู้บ่มเพาะมนุษย์นั้นเกิดอาการธาตุไฟเข้าแทรก

ดูเหมือนว่าสัตว์เทพกิเลยจะตื่นขึ้นมาหลังจากจำศีลนับพันปีที่สำนักหยาดน้ำฟ้าและต้องพลังติดขัดจึงเกิดคลั่งขึ้นมา

“ทุกคนอย่าเพิ่งตระหนก”

ตอนนั้นประมุขราล์ฟก็สูดหายใจเข้าลึกและพูดเสียงดังฟังชัดไปทั่วทั้งลาน

เขากำลังเตรียมที่จะมุ่งหน้าไปที่หลังภูเขา

โฮก

แต่ว่าก็มีเสียงคำรามจนแผ่นดินสะเทือนดังขึ้นอีกครั้ง ตามมาด้วยร่างมหึมาที่มีไฟลุกท่วมพุ่งตัวมาจากทางหลังเขา

กิเลนนั่นเอง

กิเลนนั้นยาวกว่า 70 เมตรและสูงราว 5-6 เมตร ทั้งร่างเต็มไปด้วยเกล็ดที่ปล่อยเพลงสีแดงอมม่วงออกมาขณะที่แววตากระหายเลือด

อุณหภูมิรอบข้างพุ่งสูงขึ้นทันใด ราวกับว่าอากาศกำลังลุกไหม้

เฮือก

ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้เห็นภาพนี้ พวกเขามองกิเลนไฟตาค้าง

“นั่นกิเลน กิเลนจริง ๆ ด้วย”