บทที่ 1713

แดร์ริลนำทางเมแกนไปและหลบเลี่ยงองครักษ์อย่างระมัดระวังตามแผนเส้นทางที่เขาวางเอาไว้

ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเข้าวังเพียงครั้งเดียวแต่เขาก็มีความจำที่ดี เขาไม่หลงทิศเลยสักนิดถึงแม้ว่าจะเป็นยามวิกาลก็ตาม เมแกนตามหลังเขามาติด ๆ เธอไม่กล้าออกนอกเส้นทาง

เมแกนยังคงตระหนักถึงความสามารถของเธอดี แม้ว่าเธอจะเป็นถึงหัวหน้าพันธมิตรของจักรวาลโลกแล้วก็ตาม แต่เธอไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามในวังที่จักรพรรดิโฮ่วอี้อาศัยอยู่

และแล้วในไม่ช้า แดร์ริลและเมแกนก็มาถึงทางเข้าลานพิเศษ

“เมแกน ธนูตะวันแผดเผาอยู่ที่ลานนี้ มากับฉันสิ” แดร์ริลแสร้งทำเป็นกังวลใจและเริ่มพูดเรื่องไร้สาระราวกับว่าสิ่งที่เขาพูดอยู่เป็นความจริง จากนั้นเขาก็นำทางและเดินเข้าไปยังลานก่อน

เมแกนพยักหน้าและรีบตามเขาไป

เฮือก!

เมแกนตัวสั่นหลังจากที่เธอเข้าไปและมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน เธอตกตะลึงมาก

มีเสาไม้เรียงกันหนาแน่นเป็นหย่อมใหญ่ตรงบริเวณใกล้ทางเข้าลาน เสาไม้แต่ละอันสูงมากกว่าสองเมตร พื้นที่นี้ดูเหมือนเขาวงกตขนาดใหญ่

เมแกนคิดว่าเสาไม้เหล่านั้นดูส่ายสลับไปมา แต่ก็มีรูปแบบของมันอยู่

ถูกต้องแล้ว แดร์ริลพาเธอมายังสถานที่ที่จูปาเจี๋ยถูกคุมขังอยู่ และยังเป็นเขตหวงห้ามของวังหลวงด้วย แดร์ริลต้องการที่จะให้เธอติดกับดักที่นั่น ที่ที่ท้ายที่สุด จูปาเจี๋ยได้ถูกกักขังอยู่ในลานเดียวกันนี้เป็นเวลาหลายพันปี!

‘นี่คือค่ายกลเหรอ?’

มันช่างดูลึกลับเสียจริง

เมแกนกัดริมฝีปากของเธอและมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

“มากับฉัน!” แดร์ริลเร่ง “หลังจากที่เราผ่านเสาไม้พวกนี้ได้แล้ว เธอก็จะเห็นธนูตะวันแผดเผา เราต้องรีบลงมือก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้า!”

แดร์ริลเดินเข้าไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่เขาพูดจบ

เมแกนตอบรับและรีบตามเขาไป

“แดร์ริล!”

เมแกนสังเกตเห็นว่าแดร์ริลท่องบทสวดมนต์เบา ๆ มันจะต้องเป็นวิธีที่จะสลายค่ายกลแน่ ๆ เมแกนถามด้วยความสงสัย “นายรู้ไหมว่านี่คือค่ายกลอะไร?”