บทที่ 1719

แดร์ริลมองพวกผู้บ่มเพาะจากสำนักใหญ่ ๆ ของจักรวาลโลกแล้วพูดว่า “หลายปีที่ผ่านมาสำนักประตูสุราลัยทำเรื่องดี ๆ มากมายและเราก็ปกป้องทวีปของเราจากพวกมารทั้งหลาย ผมทำเพื่อจักรวาลโลกไปมากมายแค่ไหนกัน? แต่พวกคุณทั้งหลายล่ะ? ตอนที่เห็นผมกำลังเดือดร้อนได้คิดถึงเรื่องนี้บ้างไหม?”

“ผมไม่อยากจะพูดอะไรอีกแล้ว เอาสั้น ๆ ว่า ผมรู้เช่นเห็นชาติพวกจักรวาลโลกแล้ว!

เสียงของแดร์ริลแตกพร่าเมื่อเขาตะโกนประโยคสุดท้ายออกมา

ทุกคนมองเขาแต่ไม่มีใครโต้แย้งได้

ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง แดร์ริลทำเรื่องต่าง ๆ มากมายให้กับจักรวาลโลกในช่วงหลายปีมานี้ แต่ว่าพวกผู้บ่มเพาะเหล่านี้กลับช่วยเมแกนทำร้ายน้องสาวของเขา พวกเขาอยากจะกลั่นเธอให้เป็นโอสถ!

แดร์ริลไม่อยากเสียเวลากับพวกเขาอีกต่อไป เขาเดินเข้าไปหาเซลีนและคลายจุดให้เธอ

“น้องสาว ไปกันเถอะ”

จากนั้นแดร์ริลก็หันไปแล้วอุ้มควีนนี่ขึ้นมาก่อนที่จะเดินจากไป ดูเหมือนว่าเด็กสาวจะยังอ่อนแออยู่มาก

เซลีนรีบตามหลังเขาไป เพียงชั่วพริบตาทั้งสามคนก็หายไปจากสายตา

เฮ้อ

ในที่สุดทุกคนต่างก็โล่งใจ และพวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

“ดูสิว่าเรื่องมันกลายเป็นยังไง”

“อีกอย่าง ท่านหัวหน้าพันธมิตรไปไหน?”

“เธอติดอยู่ในปราสาทเหรอ?”

ระหว่างนี้ก็ไม่มีคนไปช่วยดูแลเคนท์ เขานั้นเย่อหยิ่งจองหองเพราะว่าเขาชอบใช้อำนาจในฐานะคู่หมั้นของเมแกนกดขี่คนอื่น พวกระดับสูง ๆ ต่างก็รำคาญเขายิ่ง

เคนท์รู้สึกไม่สบายใจและโดนตัดหาง

‘นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น? ฉันคิดว่าจะเอาโทสะไปลงกับแดร์ริลได้ตอนที่หมอนั่นมีปัญหาอยู่ แต่กลายเป็นว่าฉันซวยเอง บ้าชะมัด’

ขณะเดียวกันนั้น…

แดร์ริลอุ้มควีนนี่ไว้ในอ้อมแขนและเดินทางมากับเซลีนได้ชั่วโมงกว่า เขาตัดสินใจว่าจะหยุดพักเมื่อเห็นป่าอยู่ด้านหน้า