บทที่ 1727

’อะไรนะ?’

ฟลอเรียนตระหนก เขาพูดอย่างร้อนรน “ฉันกลัวว่าจะไม่ได้น่ะสิ หล่อนเป็นนักโทษที่ฝ่าบาทคุมขัง-”

ยูมิขัดฟลอเรียนอย่างเย็นชาก่อนที่เขาจะทันพูดจบ “เลิกหลอกฉันได้แล้ว นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่านายแอบพาตัวผู้หญิงคนนี้ออกมาน่ะ ถ้านายฝ่าฝืนกฎของรัฐและพาหล่อนออกมาจากคุกได้ แล้วทำไมถึงจะทิ้งไว้ให้ฉันจัดการไม่ได้?”

เอ่อ…

ฟลอเรียนรู้สึกอับอายเมื่อโดนภรรยารู้ทัน เขายิ้มและบอกว่า “งั้นฉันจะยกหล่อนให้เธอจัดการก็แล้วกัน”

ฟลอเรียนพูดพร้อมใบหน้าประดับรอยยิ้มแต่ว่าในใจเขาหดหู่เกินบรรยาย

เวรเอ๊ย เขาเกือบจะได้ใช้เวลากับเดบร้าแล้ว

ยูมิสั่งให้องครักษ์พาเดบร้าออกมาจากหน่วยควบคุมอย่างไม่รีรอ

ฤทธิ์ของยาส่งผลกับเธออย่างมาก เดบร้าหมดสติไปเลย

ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึงบ้านของยูมิ เธอจัดการให้โยนเดบร้าเข้าไปในห้องมืด

หลังเวลาผ่านไป ฤทธิ์ของยาในร่างกายของเดบร้าก็ค่อย ๆ หายไป เธอตื่นขึ้นมาอย่างงุนงงและรู้สึกปวดหัวจนแทบแตก

‘อืม? นี่เขาทำอะไรกับฉันหรือเปล่า?’

เดบร้าลุกขึ้นนั่ง เธอรู้สึกงุนงงเมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าของเธอยังคงอยู่ในสภาพเรียบร้อยดี

เดบร้ามองไปรอบ ๆ ตัวขณะที่เธอกำลังคิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ทันใดนั้นเธอก็ตัวสั่นสะท้าน เธอรู้แล้วว่าตอนนี้ถูกขังอยู่ในห้องมืด อับชื้นจนขึ้นรา

‘นี่มันที่ไหนกัน?’

เดบร้านิ่วหน้า เธอรู้สึกสับสนมาก

เมื่อยูมิบุกเข้าไปในหน่วยควบคุม เดบร้าก็มึนงงจนเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น

แอ๊ด…

ขณะที่เดบร้ากำลังครุ่นคิด ก็มีคนผลักประตูเข้ามา จากนั้นยูมิก็เดินเข้ามาในห้องช้า ๆ พร้อมคนรับใช้ตามหลังมาสองสามคน

“คุณ-”