บทที่ 1728

เดบร้าจะยอมให้คนอื่นมาหยามเกียรติเธอได้อย่างไร? เธอเป็นประมุขของสำนักพรานผู้สูงส่งและเป็นผู้หญิงของแดร์ริลนะ!

เอสเตลล่ามีสีหน้าพึงพอใจ “แกมันเป็นนักโทษที่กำลังจะตายอยู่แล้ว แต่แกยังกล้ามายั่วยวนนายท่านอีก ไร้ยางอายสิ้นดี! ฉันจะสั่งสอนแกแทนคุณผู้หญิงเอง!”

ขวับ!

หลังจากที่เอสเตลล่าพูดจบ แส้อ่อนในมือก็ฟาดลงบนร่างของเดบร้าอย่างแรง

แม้ว่าแส้นี้จะไม่มีหนามแต่มันก็ชุบน้ำเกลือมา จึงทำให้เกิดแผลเหวอะหวะบนร่างของเดบร้าในทุกตำแหน่งที่แส้ฟาดใส่ ไม่นานเลือดก็ไหลออกมาจากแผลของเดบร้าและติดบนชุดยาวของเธอ

ร่างของเดบร้าสั่นสะท้านอย่างรุนแรงด้วยความปวดแสบปวดร้อนจากน้ำเกลือ แต่เธอก็กัดริมฝีปากแน่นไม่ยอมหลุดเสียงร้องออกมา

“มัดมันไว้!”

ยูมิยิ่งโมโหเมื่อเห็นว่าเดบร้าทนรับการโบยได้ ดังนั้นเธอจึงออกคำสั่งใหม่อย่างเย็นชา

ตึก ตึก…

องครักษ์หลายคนเดินเข้าไปหาเดบร้าและมัดเธอไว้

เพียงพริบตาเดบร้าก็ถูกมัดไว้แน่นจนกระดิกตัวไม่ได้สักนิด

ยูมิเดินเข้าไปหาเดบร้าช้า ๆ เธอดูภาคภูมิและบอกว่า “ฉันได้ยินมากว่าแกเป็นประมุขของสำนักพรานและคนในทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่ก็นับถือแกมาก มันคงจะน่าแปลกใจที่แกโดนจับมาเป็นนักโทษและก็มายั่วยวนผู้ชายเพราะทนความเปลี่ยวเหงาไม่ไหว ในฐานะผู้หญิงด้วยกันฉันอายแทนจริง ๆ”

เดบร้ามีโทสะเมื่อได้ยินคำก่นด่าที่น่าละอายแบบนั้น เธอจ้องตายูมิอย่างไม่กลัวเกรงและพูดอย่างหนักแน่นว่า “ให้ฉันพูดซ้ำนะ ฉันไม่ได้ยั่วยวนฟลอเรียน เขาเป็นคนที่เข้าหาฉันด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์ ถ้าเธออยากจะโทษใครก็ให้ไปจัดการสามีของตัวเองโน่น!”

“แหม แหม แหม แกกล้าดียังไงมากล่าวหาแบบไร้มูลความจริงแบบนั้น นังร่าน!”

ยูมิรู้สึกหงุดหงิด เธอชี้หน้าเดบร้า “แกยังกล้าจะไม่ยอมรับอีกทั้งที่ทำเรื่องน่าอายแบบนั้นไป ตีมันจนกว่ามันจะยอมรับ!”

เอสเตลล่าเหวี่ยงแส้อ่อนในมืออีกครั้ง

ขวับ ขวับ ขวับ

ทุกคนต่างก็ตื่นตกใจกับเสียงดังของแส้

เดบร้ากัดฟันแน่นเพื่อทนรับความเจ็บปวด และเธอก็ยังดูแน่วแน่

“คุณนายดาร์บี้ คุณเจมส์ แคนท์มาครับ”

จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านนอก จากนั้นก็มีชายดูดีเดินเข้ามาในห้องช้า ๆ