บทที่ 1729

”ฉันอยากจะทรมานเดบร้าและฆ่าหล่อนทิ้งซะ” ยูมิพูดพร้อมรอยยิ้ม เธอชิงชังเดบร้า หล่อนกล้าดีอย่างไรมายั่วยวนผู้ชายของเธอ? หล่อนสมควรตาย

“คุณนายดาร์บี้!”

เจมส์ตกใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขารีบเกลี้ยกล่อมยูมิ “คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ”

“ทำไม?” ยูมิขมวดคิ้ว เธอรู้สึกไม่เข้าใจ

เจมส์ยิ้ม จากนั้นเขาก็ลดเสียงลงและกระซิบกับยูมิอย่างจริงจัง “ลองคิดดูสิ เดบร้าเป็นนักโทษและองค์จักรพรรดิเป็นคนสั่งคุมขังเธอด้วยตัวเอง คุณพาหล่อนมาที่บ้านแล้วทรมาน มันก็ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ถ้าหล่อนมาตายอยู่ที่บ้านคุณล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าองค์จักรพรรดิทรงทราบเรื่องขึ้นมา?”

โอ้…

ยูมิตกใจเมื่อได้ยินเจมส์อธิบายสถานการณ์ให้เธอฟัง ในที่สุดเธอก็ใจเย็นลงได้

เจ้าศักดินาเคนนี่ให้ฟลอเรียนกับยูมิทุกอย่างที่พวกเขาได้เพลิดเพลินตอนนี้ หากว่าพวกเขาทำให้พระองค์ขุ่นเคือง สิ่งของหรูหราพวกนี้ก็ต้องหายไปเช่นกัน ยูมิคิดเรื่องนี้และเธอก็ร้อนใจขึ้นมา “งั้นฉันควรทำยังไงดี? ฉันควรส่งหล่อนกลับเข้าคุกไหม?”

เดบร้าเป็นผู้หญิงคนสำคัญของแดร์ริล การทรมานเพียงเท่านี้ยังไม่สามารถคลายโทสะของยูมิลงได้

เจมส์หัวเราะ เขาบอกว่า “ง่ายนิดเดียว ถ้าคุณอยากจะเล่นสกปรกกับหล่อนแต่ว่าไม่อยากจะโดนจับได้ว่าเป็นคนทำ ก็ปล่อยให้ผมเป็นคนจัดการหล่อนเองสิ”

ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูชั่วร้ายเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น “ผมรับรองกับคุณได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องพบเจอความทรมานยิ่งกว่าตายในมือของผม”

“ฟังดูเข้าท่า!”

ยูมิยินดีมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น

…

เวลาเดียวกัน…

ควีนนี่กลืนแกนเปลวเพลิงแห่งสวรรค์เข้าไปและร่างกายของเธอก็ไม่อาจทนรับการกระจายพลังของมันได้ ดังนั้นเซลีนจึงช่วยรักษาเธอ แต่โชคร้ายที่เซลีนต้องบาดเจ็บเพราะการช่วยเหลือนี้ เธอจึงยินยอมให้แดร์ริลช่วยรักษาเธอเพราะว่าพวกเขาอับจนหนทางแล้ว และก็ไม่มีทางอื่นที่ทำได้

แดร์ริลกำลังช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของเซลีนอยู่เมื่อเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งจากทางหางตา เขานั้นกำลังอยู่ในขั้นตอนการรักษาที่สำคัญละมือไม่ได้

แดร์ริลตกใจมากเมื่อได้เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เขารู้สึกว่าทุกอย่างล้นมือไปหมด

‘เวรเอ๊ย ปัญหาของฉันนี่มันเข้ามาไม่จบสิ้นเลยเหรอ’

ผู้หญิงคนนั้นใส่ชุดยาวสีม่วงซึ่งช่วยขับเน้นร่างบอบบางเย้ายวนของเธอ เธอมีใบหน้างดงามราวเทพธิดาจากสรวงสวรรค์ แต่ใบหน้างดงามของเธอนั้นดูมืดครึ้ม