บทที่ 1740

ฟ่อ!

ทุกคนอ้าปากค้าง!

นั่นคือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของยอดปรมาจารย์เอ้อหลาง! คนที่อยากจะลุกขึ้นและออกโรงปกป้องฉางเอ๋อก็กลั้นหายใจอย่างหวาดกลัว

“รพะมเหสีฉางเอ๋อ กระหม่อม-”

เอ้อไหลดูเศร้าหมอง เขาจ้องไปที่ฉางเอ๋อ เขาล้มเหลวในการเป็นองครักษ์ส่วนตัวที่จะต้องปกป้องจักรพรรดินี เขามันช่างไร้ความสามารถ ยิ่งเอ้อไหลคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น อารมณ์ไม่ดีนั้นเป็นเรื่องที่เลวร้ายสำหรับเขา เขาเป็นลมไปในตอนที่ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวดับมืดลง

“หยางเจียน!”

ใบหน้าอันงดงามของฉางเอ๋อเปลี่ยนไปเป็นมืดมนในขณะที่เธอว่าทอหยางเจียน "เจ้ากล้าทำเช่นนี้กับเอ้อไหลได้อย่างไร! เจ้ายังเคารพข้าอยู่ไหม? เจ้าต้องการจะขังข้าเพื่อทำการไต่สวนใช่ไหม? แล้วมาดูกันว่เจ้าจะมีความสามารถที่จะทำอย่างนั้นได้ไหม!"

เคร้ง!

ดาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของฉางเอ๋อพร้อมกับเสียงที่คมชัด

ดาบมีความแวววาวเป็นประกาย คมมีดของมันยาวประมาณหนึ่งเมตรหนึ่งนิ้ว และมันก็พร่างพรายราวกับดวงดาวและดวงจันทร์

มันเป็นอาวุธประจำตัวของฉางเอ๋อ ดาบดาราจันทรา!

มีข่าวลือว่าวัสดุหลักของอาวุธนั้นเป็นอุกกาบาตหายากที่ปรากฏขึ้นในตอนที่โลกก่อตัวขึ้นเป็นครั้งแรก จักรพรรดิโฮ่วอี้ได้เดินสะดุดมันและใช้มันเพื่อสร้างดาบให้กับฉางเอ๋อ ตอนที่ฉางเอ๋อได้ดาบครั้งแรก เธอชอบมันมาก เธอควงมันไปมาและมันก็ดูราวกับว่ามีแสงจันทร์ส่องมายังโลก นั่นทำให้ฉางเอ๋อได้รับสมญานามว่าเทพธิดาจันทรานั่นเอง

ทันทีที่เธอชักดาบออกมา พลังวิญญาณในห้องทั้งห้องก็มารวมกันที่จุดจุดหนึ่ง!

เวรแล้ว!

แดร์ริลตัวสั่นในตอนที่เขารู้สึกถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากดาบดาราจันทรา เขาตกใจมาก

ฉึบ!

ฉางเอ๋อกระโจนขึ้นไปข้างบน แล้วเล็งไปที่หยางเจียนอย่างไม่ลังเล!

ว้าว!

ฉางเอ๋อใช้กำลังทั้งหมดของเธอในการโจมตีด้วยดาบนั้น ความเศร้าโศกและความโกรธแค้นในใจของเธอเป็นแรงผลักดัน จักรพรรดิโฮ่วอี้เพิ่งสิ้นพระชนม์ และเธอยังคงโศกเศร้าอยู่ เธอจะทนต่อคำครหาของหยางเจียงที่มีต่อเธอได้อย่างไร?

อากาศแปรปรวนในทุกที่ที่ดาบฟาดฟันไป!

ฟี่ว!

หยางเจียนถอนหายใจเบา ๆ โดยไม่ตื่นตระหนกใด ๆ เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคงราวกับภูเขาไท่ ในขณะที่สายตาของเขามองไปตามดาบของฉางเอ๋อ!

“พระมเหสีฉางเอ๋อ กระหม่อมทำสิ่งนี้เพื่อสอบสวนการตายของจักรพรรดิ กระหม่อมไม่มีทางเลือกอื่นเสียนอกจากจะต้องขัดใจพระองค์ เพราะพระองค์ไม่พร้อมที่จะให้ความร่วมมือกับกระหม่อม!”

สายตาของหยางเจียนเปลี่ยนเป็นเย็นชาหลังจากที่เขาพูดเช่นนั้น กลิ่นอายที่น่ากลัวในตัวเขาเริ่มเพิ่มขึ้นในขณะที่เขาใช้กระบี่สองคมสามแฉกเพื่อปะทะกับดาบของฉางเอ๋อ!