บทที่ 1741

เงียบกริบ!

ในตอนนั้นเอง ฝูงชนต่างอยู่ในความเงียบในขณะที่พวกเขาเฝ้ามององครักษ์พาฉางเอ๋อออกไป ถ้าหากมีเข็มตกหล่นลงบนพื้นก็คงจะสามารถได้ยินเสียงของมันอย่างชัดเจน

แม้ว่าหยางเจียนจะเป็นถึงยอดปรมาจารย์เอ้อหลางและมียศที่สูงส่ง แต่เขาก็ยังเป็นเพียงขุนนางเท่านั้น เขาใช้อำนาจเกินกว่าเหตุและจับกุมพระมเหสีฉางเอ๋อ มันช่างไม่เหมาะไม่สมควรเลยสักนิด

แต่ทว่าการตายของจักรพรรดิโฮ่วอี้นั้นก็แปลกเกินไป เขาได้จารึกชื่อของพระมเหสีเอ๋อและจูปาเจี๋ยไว้บนแท่นหยกก่อนที่เขาจะเสียชีวิต

ดังนั้นหยางเจียนจึงจะไม่ลำเอียง และยังเข้มงวดแม้ในตอนที่เขาจับกุมฉางเอ๋อ

“ทุกคน!”

หยางเจียนเก็บกระบี่สองคมสามแฉกไว้กับตัวในขณะที่เขาก็มองไปรอบ ๆ “แม้ว่าฝ่าบาทจะสิ้นพระชนม์แล้ว แต่ทวีปโมอาน่าเหนือก็ไม่สามารถอยู่ต่อไปได้หากไม่มีผู้นำ มาหารือกันเถอะและเลือกผู้ที่ปราดเปรื่องขึ้นมาครองบัลลังก์ชั่วคราวเพื่อทำให้สถานการณ์มั่นคงขึ้น!”

ว้าว!

ฝูงชนทั้งหมดฮือฮาและเริ่มมีการสนทนาอย่างดุเดือด

หยางเจียนพูดถูก จักรพรรดิโฮ่วอี้ได้ปกครองทวีปโมอาน่าเหนือเป็นระยะเวลาสองสามพันปี การเสียชีวิตอย่างกะทันหันของเขาทำให้ทั้งอาณาจักรตกอยู่ในความโกลาหล หากพวกเขาไม่เลือกผู้ปกครองคนใหม่ให้โดยเร็ว สถานการณ์อาจยิ่งลำบากมากขึ้นไปอีก!

จักรพรรดิโฮ่วอี้เป็นผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจมาก ถึงแม้ว่าจะชั่วคราวแต่ใครจะมาแทนที่เขาได้?

ทันใดนั้นเอง ร่างเล็ก ๆ ก็เดินออกมาข้างหน้าและคุกเข่าต่อหน้าหยางเจียน “ถวายบังคมฝ่าบาท หม่อมฉันกงกง จะคอยรับใช้ฝ่าบาทเพคะ!”

กงกงไม่ได้เต็มใจที่จะยอมรับหยางเจียนในการเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่เท่าไหร่นัก

แต่เธอเองก็ไม่มีทางเลือก พลังของหยางเจียนนั้นแข็งแกร่งเกินไป เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปตามสถานการณ์

ที่สำคัญไปกว่านั้น ใจของกงกงนึกถึงแต่ง้าวสวรรค์ของแดร์ริล ถ้าเธอสนับสนุนหยางเจียนในการขึ้นเป็นจักรพรรดิ เธอจะมีส่วนอย่างมากในภารกิจนี้ เธอจะได้มีช่วงเวลาที่สบายขึ้นกับสิ่งที่เธอจะทำในอนาคต

“ถวายบังคมฝ่าบาท! กระหม่อมพร้อมรับใช้ฝ่าบาทพะยะค่ะ!”

ทุกคนในห้องขังคุกเข่าลง

ขุนนางคนอื่น ๆ ต่างก็มีไหวพริบเช่นกัน เมื่อกงกงแนะนำให้หยางเจียนขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ พวกเขาก็ปฏิบัติตามเช่นกัน