บทที่ 1756

แดร์ริลคุ้นเคยกับตำราโบราณดังนั้นเขาเลยรู้จักโท​เฮงสุน แต่ว่าก็ไม่คาดคิดว่าจะมาเจอเขาในคุกโมอาน่าเหนือ

‘เวร ใครจะไปรู้ว่าโท​เฮงสุนจะอายุยืนขนาดนี้แถมเขายังเป็นคนของฉางเอ๋ออีก?’

แดร์ริลนั้นเดาถูก โท​เฮงสุนเป็นคนของฉางเอ๋อจริง ๆ ผู้บ่มเพาะในดินแดนโมอาน่าเหนือต่างก็ตามล่าเขามาเป็นพันปีเพราะเรื่องเลวร้ายที่เขาทำ ฉางเอ๋อนั้นเป็นคนช่วยเขาไว้ เธอรู้ว่ากระบวนท่าเปลี่ยนร่างใต้ดินของเขานั้นเป็นยอดในโลก เธอจึงรับเขาเข้ามาเป็นคนของตน

นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้โท​เฮงสุนซาบซึ้งต่อฉางเอ๋อมาก เขาตามเธอไปทุกที่และทำตามคำสั่งเธอทุกอย่าง แต่ฉางเอ๋อก็ไม่ค่อยได้เรียกใช้เขาเพราะว่าหน้าตาเขาน่ารังเกียจ เธอจะเรียกเขามาต่อเมื่อต้องการจะใช้งานเขาเท่านั้น

“โท​เฮงสุน”

สีหน้าฉางเอ๋อนิ่งขณะที่ชำเลืองมองเขา “ทำไมเจ้าถึงมาช้า?”

ฉางเอ๋อและโท​เฮงสุนมีการสื่อสารที่เป็นเฉพาะตัว

เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่สามารถเอาชนะหยางเจียนได้ เธอเลยส่งสัญญาณไปให้โท​เฮงสุนเพื่อมาช่วยเธอ

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมตอนที่พวกเขาจับเธอมาขังเธอถึงไม่ได้ดิ้นรนและดูสงบนิ่งมาก

แต่ว่าโท​เฮงสุนก็มาช้ากว่าที่เธอคาดไว้ ดังนั้นฉางเอ๋อจึงอยากรู้เหตุผล

“พระมเหสีฉางเอ๋อ”

โท​เฮงสุนยิ้มอย่างขมขื่นก่อนจะก้มหัวลง “รอบคุกนี้มีทหารยามมากเกินไป พวกเขาลาดตระเวนบนฟ้าด้วย เพราะว่ามีการคุมเข้มขนาดนี้ กระหม่อมก็เลยมาช้าเพราะว่าต้องพยายามหลบเลี่ยงพวกทหารยามพะยะค่ะ”

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นและดูจริงจัง “แต่ท่านไม่ต้องเป็นห่วง หลุมนี้จะนำเราออกไปนอกเมืองหลวง รีบไปกันเถิดพะยะค่ะ เราไปกันก่อนและจากนั้นค่อยคิดว่าจะทำยังไงต่อพะยะค่ะ”

อืม

ฉางเอ๋อพยักหน้า แต่ใบหน้างามของเธอยังดูลังเล

เธอนั้นคือพระมเหสีฉางเอ๋อที่สูงส่ง ดังนั้นเธอจึงไม่เต็มใจจะหนีด้วยวิธีมุดดินไปตามรูแบบนี้แต่ว่าเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เธอไม่สามารถที่จะอธิบายความสัมพันธ์จอมปลอมของเธอกับจูปาเจี๋ยได้ หยางเจียนเองก็ไม่เชื่อเธอ หากว่าเธอยังอยู่ในคุกต่อไปก็มีแต่จะส่งผลเสียต่อตัวเธอเท่านั้น

ฉางเอ๋อและโท​เฮงสุนกำลังจะกระโดดลงไปในหลุม

“นี่ รอก่อน”