บทที่ 1755

”นังชั้นต่ำนี่มาจากไหนกัน?” ฉางเอ๋อเปลี่ยนสีหน้า เธอมองควีนนี่และบอกว่า “ไพร่อย่างเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาวิจารณ์เรื่องของข้า? หากเจ้าพูดอีกคำเดียวข้าจะฆ่าเจ้าซะ”

จากนั้นฉางเอ๋อก็ยกมือขึ้นเตรียมฟาดใส่ควีนนี่

“มาเลยสิ ไม่มีใครกลัวท่านหรอก”

ควีนนี่ไม่หวาดหวั่นสักนิด เธอแลบลิ้นให้ฉางเอ๋อและดูกวนประสาทมาก

เธอรู้ว่าพลังภายในของฉางเอ๋อนั้นโดนปิดกั้นไว้ตอนที่หล่อนวิ่งไล่แดร์ริลไปรอบ ๆ ห้องขัง หล่อนไม่สามารถใช้พลังได้เลยและที่สำคัญแดร์ริลก็อยู่ด้วย ควีนนี้ไม่กลัวว่าฉางเอ๋อจะทำร้ายเธอ

ขวับ

แดร์ริลรีบเข้ามาขวางระหว่างควีนนี่และฉางเอ๋อไว้ เขายิ้มและบอกว่า “ไม่เป็นไร ๆ น้องสาวของกระหม่อมนั้นพูดตรงไปหน่อย เธอมักจะพูดอะไรที่คิดออกมาเสมอ ท่านฉางเอ๋ออย่าถือสาเธอเลย”

สีหน้าเขาแฝงแววเจ้าเล่ห์ เขาพูดต่อว่า “อีกอย่างท่านฉางเอ๋อกับพี่จูก็มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกัน ที่จริงแล้วท่านก็เป็นเหมือนพี่สะใภ้กระหม่อม เราเป็นครอบครัวเดียวกันเราฆ่ากันไม่ได้หรอก ไม่งั้นคนอื่นจะหัวเราะเยาะเอาได้”

ขวับ

ใบหน้างามของฉางเอ๋อแดงก่ำทันที เธอโกรธมากจนกระทืบเท้า “ใครอยากจะเป็นพี่สะใภ้ของเจ้ากัน? ถอยไป”

เธอนั้นโมโหมากจนแทบเป็นลม

ทั้งหมดเป็นความผิดของจูปาเจี๋ย เขายอมรับว่าพวกเขาแอบมีความสัมพันธ์กัน ตอนนี้ก็เป็นไปไม่ได้แล้วที่เธอจะกู้ชื่อเสียงคืนมา

ซูม ซูม ซูม

ทันใดนั้นก็มีเสียงสะท้อนดังก้องมาจากพื้น มันไม่ได้ดังมากแต่พวกเขาก็ได้ยิน

‘เวร เกิดอะไรขึ้นกัน?’

แดร์ริลนิ่วหน้า เขาก้มหัวลงจ้องมองพื้น เขาสังเกตเห็นแผ่นหินบนพื้นขยับขึ้นมาและมีดินผุดออกมาข้าง ๆ จากนั้นก็มีหลุมใหญ่ปรากฏขึ้น