บทที่ 1765

โท​เฮงสุนเกาหัวเมื่อมองเห็นกองทัพโมอาน่าเหนือที่อยู่ใกล้ ๆ และพูดกับฉางเอ๋อว่า “พระมเหสีฉางเอ๋อ เราต้องอ้อมพวกเขาไป กระหม่อมจำเส้นทางอื่นที่ค่อนข้างอันตรายเสียหน่อย แต่ทางนั้นไม่น่าจะมีองครักษ์เฝ้าอยู่!”

แล้วโท​เฮงสุนก็เริ่มก้าวนำและเดินไปยังหุบเขาทางด้านซ้ายมือ

ฉางเอ๋อ แดร์ริล และคนอื่น ๆ ก็รีบตามไปอย่างรวดเร็ว

แล้วในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงตรงทางเข้าหุบเขาซึ่งแดร์ริลสังเกตเห็นว่าทั้งสองด้านของภูเขานั้นช่างสูงชันและมีเส้นทางที่ดูอันตรายมาก ไม่มีองครักษ์จริง ๆ ด้วย แต่อย่างไรก็ตาม แดร์ริลก็ยังคงตกตะลึงเมื่อพวกเขาเข้าไปในหุบเขาลึก

เขาสังเกตเห็นว่ามีก้อนหินหลายพันก้อนวางเป็นเส้นทางเส้นเดียวอยู่ตรงกลางหุบเขา โดยหินแต่ละก้อนนั้นสูงประมาณสองเมตร

ก้อนหินเหล่านี้ดูเหมือนถูกวางเอาไว้สลับกันไปมา แต่แท้จริงแล้วมันมีบางอย่างที่ลึกลับซ่อนอยู่!

เห็นได้ชัดเจนว่ามันคือค่ายกล!

แดร์ริลขมวดคิ้วเมื่อเห็นภาพตรงหน้าและไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือว่าร้องไห้ออกมาดี!

ไม่เป็นที่น่าแปลกใจเลยที่ไม่มีใครเฝ้าที่นี่ เพราะดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นค่ายกล

ฉางเอ๋อสำรวจอยู่สองสามวินาทีก่อนที่จะหันไปมองโท​เฮงสุนและพูดอย่างนุ่มนวลว่า “โท​เฮงสุน! เจ้ารู้วิธีแก้ค่ายกลนี้ไหม?”

ฉางเอ๋อมีพลังมหาศาลก็จริง แต่เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับค่ายกล

“โอ้!”

โท​เฮงสุนรีบเดินเข้าไปก่อนที่จะหายใจเข้าลึก ๆ และตอบว่า “พระมเหสีฉางเอ๋อ ทรงอย่าได้กังวลไป มันเป็นเพียงแค่ค่ายกลหินเท่านั้น ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับกระหม่อมเลยสักนิดพะยะค่ะ! ท่านคอยดูได้เลยว่ากระหม่อมจะทำลายค่ายกลหินที่พัง ๆ นี้ได้ยังไง”

แม้ว่าเขาจะพูดว่ามันง่าย แต่ในใจของโท​เฮงสุนกลับรู้สึกยุ่งยากอย่างมาก ค่ายกลหินดูซับซ้อนมากและเขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าจะแก้ค่ายกลนี้ได้อย่างไร

แต่ทว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่น เพราะเขาไม่อาจทำให้ตัวเองอับอายขายหน้าต่อหน้าพระมเหสีฉางเอ๋อได้!

โท​เฮงสุนแสร้งทำเป็นสำรวจดูอยู่สองสามวินาทีก่อนจะกล่าวกับฉางเอ๋อด้วยความเคารพว่า “พระมเหสีฉางเอ๋อ โปรดตามกระหม่อมอย่างใกล้ชิดหลังจากก้าวเข้าไปแล้วด้วยนะพะยะค่ะ!” แล้วเขาก็ก้าวเท้าก้าวแรกเข้าสู่ค่ายกลนั้น