บทที่ 1776

เอร่าอดหายใจสะท้านไม่ได้เมื่อได้เห็นว่าด้านหลังเธอกำลังเกิดอะไรขึ้น

ด้านหลังเธอมีคนพร้อมอาวุธจำนวนนับไม่ถ้วนทุกคนต่างมีรังสีฆ่าฟัน หลายคนในนั้นเธอก็คุ้นเคยเป็นอย่างดีทั้งสำนักยอดบรรพต สำนักวณิพก สำนักเพลิงวิญญาณและอีกหลายสำนัก

คนระดับสูงของแต่ละสำนักต่างก็มารวมตัวกันอยู่นี่

ตอนนั้นพวกเขาต่างก็อารมณ์ลุกโชนเมื่อได้เห็นเอร่าและตะคอกออกมาเสียงดัง

“เอร่า เลิกหนีแล้วยอมแพ้ซะ”

“เธอไม่มีทางไหนให้ไปแล้ว”

“ให้เราจับตัวซะดี ๆ เราจะได้กลับไปรายงานกับสำนักง้อไบ๊”

เสียงตะโกนเพรียกดังไม่หยุด น้ำเสียงของทุกคนเย็นชาและไม่มีแม้สักคนเดียวที่เห็นใจเอร่า

‘อะไรกัน?’

สีหน้าเอร่าเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจเธอดิ่งวูบ

ตอนแรกเธอคิดว่าบรรดาผู้บ่มเพาะจะช่วยเธอเรียกร้องความยุติธรรม กลับไปรับมือกับง้อไบ๊และช่วยแม่ของเธอ เธอไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะมาจับเธอ เอร่าหันหลังและวิ่งหนีไปเมื่อคิดได้เช่นนั้น

พวกผู้บ่มเพาะต่างมองหน้ากันเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดตรงหน้า พวกเขาโมโหเดือด

“ตามเธอไป”

“เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงเท่านั้น กล้าดียังไงถึงหนีไป”

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว รีบตามเธอไปเร็ว”

บรรดาผู้บ่มเพาะของแต่ละสำนักต่างก็รีบตามเอร่าไปพร้อมตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

เอร่านั้นวิ่งมาเป็นเวลานานแล้วและเหนื่อยแทบหมดแรง เธอทั้งเหนื่อยและร้อนรนเพราะโดนพวกเหล่าผู้บ่มเพาะไล่ล่า เพราะว่ากำลังตื่นตระหนกเธอเลยไม่เห็นว่าตัวเองกำลังวิ่งไปทางไหนและวิ่งขึ้นไปที่ยอดภูเขาฮัว

‘เวรเอ๊ย’

สีหน้าของเอร่าเปลี่ยนเมื่อมาถึงยอดเขาและเห็นหน้าผาสูงชันอยู่ตรงหน้า เธอหยุดชะงักทันที

ตรงนี้เป็นทางตัน จากนี้ชะตาชีวิตเธอจะเป็นเช่นไร? เอร่านั้นรู้สึกสิ้นหวังอย่างมาก

ฟุ่บ