บทที่ 1778

เธอมองเห็นชายคนหนึ่งถูกล่ามโซ่ติดกับผนังด้านหนึ่งโดยที่ทั้งมือและเท้าของเขาโดนโซ่เหล็กล่ามไว้แน่น โซ่แต่ละเส้นเป็นสีดำส่องประกายและหนาเท่าแขนของเธอเลย

คนผู้นั้นมีหนวดเครารุงรังและใส่เสื้อคลุมสีเหลืองตุ่นของนักพรตเต๋า มีดาบเล่มหนึ่งปักตรึงตรงตำแหน่งหัวใจของเขาและเสื้อคลุมของเขานั้นก็อาบไปด้วยเลือด ซึ่งเขาน่าจะอยู่ในสภาพนี้มานานแล้วเพราะว่าคราบเลือดได้กลายเป็นสีดำไปแล้ว

“ฟี่ว”

เอร่าค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาและปลอบใจตัวเองเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า

กลายเป็นว่านี่เป็นแค่ศพเท่านั้น ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวสักหน่อยก็แค่ศพ

ตอนนั้นเอร่ายังไม่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นเป็นแม่ทัพสวรรค์ผู้โด่งดังซึ่งเป็นผู้นำของกลุ่มกบฏผ้าโพกหัวเหลืองในช่วงศึกสามก๊ก จางจือ

ไม่กี่เดือนก่อนเมแกนบังเอิญตกลงมาในหลุมนี้ จางจือของให้หล่อนช่วยเขาโดยสัญญาว่าจะมอบคัมภีร์พิสุทธิ์อมตะให้เป็นสิ่งตอบแทน กลายเป็นว่าเมื่อเมแกนได้คัมภีร์ไปหล่อนก็เอาดาบแทงจางจือจนตาย

‘คนนี้คือใครกัน?’

แม้ว่าเธอจะบอกตัวเองให้สงบใจได้แล้ว แต่เอร่าก็ยังรู้สึกกระวนกระวายอยู่มากจนหัวใจเต้นรัวขณะที่เธอพินิจพิเคราะห์ดูสภาพน่าสลดของจางจือ

สิ่งที่ทำให้เอร่าแปลกใจมากก็คือ คนที่อยู่ตรงหน้าน่าจะตายมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ว่าร่างกายของเขายังไม่เน่าเปื่อย มันดูราวกับว่าเขาหลับไปเท่านั้น

หลังจากที่จ้องมองดูเขาอยู่ครู่หนึ่ง เอร่าก็สงบใจได้และค่อย ๆ เดินเข้าไปหาขณะที่เธอพยายามตัดโซ่ที่พันธนาการจางจือออกโดยใช้อาวุธที่ติดตัวมา

พร้อมกันนั้นเอร่าก็พูดอย่างเคารพว่า “ผู้อาวุโส แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าท่านเป็นใครแต่ว่าการที่เราได้พบกันก็นับว่าเป็นโชคชะตา ขอให้ฉันได้ฝังท่านอย่างเหมาะสมเถอะ”

สำนักง้อไบ๊นั้นนับถือพุทธศาสนาซึ่งทำให้เอร่ามีจิตใจเมตตาจากการที่ได้ฟังคัมภีร์พุทธมาตั้งแต่เด็ก เธอยังรู้สึกสงสารเมื่อได้เห็นว่าจางจือนั้นต้องตายทั้งที่ยังโดนมัดอยู่

แต่ว่า

โซ่นี้ทำจากเหล็กเทพซึ่งแข็งแรงมากเป็นพิเศษและอาวุธที่ติดตัวเธอมานั้นไม่สามารถตัดได้ขาด

เอร่ารู้สึกไม่สบายใจก่อนที่จะคิดได้ว่า “คนนี้จะมีกุญแจติดอยู่กับตัวเขาไหมนะ?”