บทที่ 1788

”ฝ่าพระบาท…” แฟนนี่ตัวสั่นเทา เธอไม่สามารถลืมสายตาของเขาไปได้จนชั่วชีวิตแน่ มันน่ากลัวเกินไป

วินาทีต่อมาแฟนนี่ก็ฝืนยิ้มและแสร้งทำเป็นกลัว “หม่อมฉันผิดไปแล้ว หม่อมฉันพูดไม่ได้เรื่อง”

แอมโบรสดูเย็นชาและไม่พูดเรื่องไร้สาระ เขาถามว่า “ขอถามหน่อย ทำไมถึงจับออโรร่ากับเอร่าไว้? พวกเธอทำผิดอะไร?”

แฟนนี่ลังเลและบอกอย่างระมัดระวังว่า “ฝ่าพระบาท พระองค์อาจจะลืมไปแต่ว่าตอนเราอยู่ในงานฉลองครบ 1000 ปีของสำนักง้อไบ๊ ท่านมาเพื่อตามหาเอร่า ตอนนั้นศิษย์พี่ก็บอกท่านไปว่าออโรร่านั้นมีความสัมพันธ์ผิดทำนองคลองธรรมกับคนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าและกำเนิดเอร่า หล่อนเป็นมารหัวขน เป็นเด็กนอกสมรส เธอไม่ทำตามกฎของสำนักและเราก็ทำสิ่งที่ต้องทำ”

“ออโรร่าฝ่าฝืนกฎของสำนักและทำให้สำนักง้อไบ๊ต้องขายหน้า จึงเป็นเรื่องสมควรที่ศิษย์พี่ผู้เป็นประมุขจะจับตัวทั้งแม่และลูกมา”

แฟนนี่ทำท่าธรรมดาเหมือนเรื่องที่เล่านั้นสมเหตุสมผล

พอแอมโบรสได้ยินดังนั้นเขาก็กำหมัดแน่นพลันในใจก็มีโทสะพวยพุ่ง

‘ออโรร่าและเอร่าโดนขับออกจากสำนักนานหลายปีแล้ว แม้ว่าพวกเธอจะทำผิดแต่ก็ได้ทำคุณไถ่โทษแล้ว แต่ว่าสำนักง้อไบ๊ยังยืนกรานความผิดของพวกเธอ ต้องให้ทำลายชื่อเสียงของทั้งสองจนป่นปี้พวกนี้ถึงพอใจหรือไง?’ เขาคิด ดวงตาแดงก่ำขณะที่จ้องแฟนนี่อย่างเดือดดาล

“ปล่อยออโรร่าเดี๋ยวนี้” เขาพูด

เอร่าหนีไปได้ดังนั้นตอนนี้เขายังไม่ต้องห่วงเรื่องของเธอ แต่ว่าออโรร่าเป็นแม่ของเอร่า และเขาไม่อาจเมินเฉยได้ว่าตอนนี้เธอกำลังโดนทรมานอยู่ในคุกทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิด

สีหน้าแฟนนี่เปลี่ยน เธอกัดปากแน่นและส่ายหน้าพร้อมบอกว่า “ฝ่าพระบาท หม่อมฉันเกรงว่าจะทำไม่ได้”

แววตาของเขาวาววับขณะที่พูดอย่างเย็นเยียบ "อย่างนั้นเหรอ?”

เขาปล่อยกลิ่นอายรุนแรงออกมาซึ่งมันแข็งแกร่งเสียจนแทบหายใจไม่ออก

แฟนนี่ตัวสั่นเมื่อเธอรู้สึกได้ถึงรังสีสังหารของแอมโบรส เธอแอบสูดหายใจเย็นเยียบ

ชั่วขณะต่อมาแฟนนี่ก็แสร้งทำเป็นนิ่ง เธอยิ้มและบอกว่า “ฝ่าพระบาท พระองค์น่าจะรู้ว่าหม่อมฉันเป็นแค่ผู้รักษาการตำแหน่งประมุข หม่อมฉันจัดการได้แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสำนักเท่านั้น หม่อมฉันไม่มีอำนาจเรื่องคนทรยศอย่างออโรร่า”

“อีกอย่างตอนที่ท่านประมุขจับออโรร่า ฝ่าพระบาทที่เป็นคนมีน้ำใจเช่นนี้หากว่าต้องการโต้แย้งข้อหาก็ควรจะพูดกับท่านประมุข หม่อมฉันเชื่อว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับเธอ เธอไม่มีทางปฏิเสธคำขอของท่านแน่ ท่านคิดว่ายังไงเพคะ?”