บทที่ 1789

แฟนนี่เหงื่อไหลท่วมตัวไม่หยุดขณะที่เธอกัดริมฝีปากและมองแอมโบรส “ฝ่าพระบาท ได้โปรดทรงเย็นพระทัยก่อนเพคะ หม่อมฉันไม่มีอำนาจที่จะปล่อยออโรร่าได้จริง ๆ ท่านประมุขจะต้องฆ่าหม่อมฉันแน่ถ้ารู้เข้า”

เธอคุกเข่าต่อหน้าแอมโบรสและอ้อนวอนอย่างจริงใจไม่หยุด “หม่อมฉันขอร้องฝ่าพระบาทหาทางช่วยประมุขออกมา ฝ่าพระบาทก็จะถือว่าเป็นผู้มีพระคุณต่อสำนักง้อไบ๊ จากนั้นพระองค์ก็เพียงแต่พูดเรื่องนี้กับประมุข รับรองว่าเขาต้องยอมปล่อยออโรร่าแน่”

“อีกอย่างพระองค์กับประมุขไม่เพียงแต่เป็นสหายกันเท่านั้น พวกท่านมีแดร์ริลเป็นศัตรูคนเดียวกัน ตราบใดที่พระองค์ทรงช่วยประมุขสำนักออกมา เขาไม่เพียงจะปล่อยออโรร่าเท่านั้นแต่จะช่วยพระองค์จับแดร์ริลด้วย พระองค์ทรงคิดอย่างไรเพคะ?”

ที่จริงแฟนนี่ไม่เต็มใจคุกเข่าต่อหน้าแอมโบรสเลยสักนิดแต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น แอมโบรสไม่เพียงมีอาวุธมหาประลัยเท่านั้น แต่เขายังมีราชวงศ์โลกใหม่คอยหนุนหลังด้วย

เฮ้อ

เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าแอมโบรสก็เปลี่ยนไปมา เขารู้สึกลังเลและไม่แน่ใจ จากนั้นเขาก็เก็บค้อนทรราชไปและจ้องแฟนนี่ เขาพูดนิ่ง ๆ ว่า “ลุกขึ้นเถอะ”

ความจริงแล้วแอมโบรสอยากช่วยออโรร่าออกมามากเพราะว่าเธอเป็นแม่ของเอร่า แต่ว่าที่แฟนนี่พูดก็ถูก เป้าหมายหลักของการเดินทางครั้งนี้คือการจับกุมแดร์ริล

อีกอย่างเอร่าก็หนีไปได้แล้ว แถมออโรร่าก็เป็นประมุขคนก่อนของสำนัก พวกง้อไบ๊คงจะไม่ทำร้ายเธอ

แม้ว่าเขาจะพาทหารหลวงมา 10,000 นายแต่เท่านี้ก็ยังไม่พอที่จะเอาชนะแดร์ริลได้ โอกาสที่เขาจะชนะจะเพิ่มขึ้นอย่างมากหากว่าร่วมมือกับสำนักง้อไบ๊ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงไม่สามารถจะล่วงเกินสำนักนี้ได้

“ยืนขึ้นก่อน” แอมโบรสเอื้อมมือไปช่วยประคองแฟนนี่ให้ลุกขึ้นอย่างอ่อนโยน

แฟนนี่แอบถอนใจอย่างโล่งอก เธอยืนขึ้นทันทีและมองเขาอย่างนอบน้อม “ขอบพระทัยสำหรับความเมตตาเพคะ ฝ่าพระบาท หม่อมฉันซาบซึ้งยิ่งนัก”

แอมโบรสไม่อยากพูดอ้อมค้อมอีกต่อไป เขามองแฟนนี่และพูดอย่างชัดเจนว่า “ผมจะไม่บังคับให้คุณปล่อยออโรร่า แต่ว่าสำนักง้อไบ๊ต้องดูแลเขาอย่างดี ผมจะไม่มีทางให้อภัยคุณแน่หากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับหล่อน”

แม้ว่าเขาจะพาออโรร่าไปกับเขาด้วยไม่ได้ แต่แขาก็ต้องทำให้แน่ใจว่าหล่อนจะไม่ต้องทรมานอีกต่อไป

ไม่ว่าอย่างไรหล่อนก็เป็นแม่ของเอร่า