บทที่ 1811

”ฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องจะขอร้อง เมื่อห้าปีก่อนตอนที่กระหม่อมทำการบ่มเพาะ กระหม่อมติดขัดไม่สามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ ฝ่าบาทมีใจเมตตาช่วยเหลือกระหม่อมให้สามารถควบคุมพลังภายในที่ปั่นป่วนได้ และสามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ ตอนนี้กระหม่อมติดขัดตอนบ่มเพาะและหวังว่าจะขอความเมตตาจากพระองค์ให้ช่วยกระหม่อมเพื่อควบคุมพลังภายในได้อีกครั้ง” หยางเจียนพูดพลางจ้องตาแดร์ริล

ทุกคนรู้ว่าเมื่อผู้บ่มเพาะไม่สามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ ทางเดียวที่จะช่วยเหลือได้ก็คือการกินเม็ดยาเทวะจากนั้นถึงจะสามารถผ่านพ้นไปได้ แต่ว่าเม็ดยาเทวะนั้นจะได้ผลเฉพาะผู้บ่มเพาะที่ระดับต่ำกว่าระดับจักรพรรดิยุทธเท่านั้น ส่วนคนที่มีระดับเหนือกว่านั้นจะไม่ได้ผล

ในการช่วยให้ผู้บ่มเพาะที่อยู่ระดับสูงกว่าจักรพรรดิยุทธนั้นจะต้องใช้เทคนิคพิเศษในการช่วยเพื่อให้บรรลุขั้นต่อไปได้ เทคนิคดังกล่าวนั้นพบได้ยากมากและมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้

โฮ่วอี้เป็นคนหนึ่งที่รู้เทคนิคที่ว่านี้

หยางเจียนไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมา เมื่อห้าปีก่อนเขาสามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ด้วยเทคนิคลับของโฮ่วอี้

หากว่านี่เป็นโฮ่วอี้จริง หยางเจียนก็เชื่อว่าเขาจะต้องช่วยให้ตนสามารถบรรลุขั้นต่อไปได้ และหากว่าทำไม่ได้ก็แปลว่าเขาเป็นตัวปลอม

‘อะไรนะ?’ แดร์ริลเลิกคิ้วตกตะลึง ‘โฮ่วอี้ช่วยให้ผู้บ่มเพาะระดับจักรพรรดิยุทธ์บรรลุขั้นได้เหรอ? ทะนงตนอะไรปานนั้น? แต่ว่าฉันเป็นตัวปลอมแล้วฉันจะไปรู้ได้ไงว่าทำยังไง?’

แดร์ริลดูตึงเครียดขณะที่ตอบอย่างเย็นชาว่า “หยางเจียน ข้ามีเรื่องสำคัญที่ต้องไปทำ ข้าไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้”

“หากว่าเป็นเช่นนั้น… ก็ต้องตาย” หยางเจียนยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม

เมื่อพูดจบพลังภายในก็ระเบิดออกมาจากร่างของหยางเจียนและเขาก็พุ่งเข้าใส่แดร์ริลด้วยความเร็วปานสายฟ้าพร้อมกระบี่สองคมสามแฉก

ที่จริงตอนที่แดร์ริลปล่อยพลังภายในออกมาเพื่อกดข่มกองทัพโมอาน่าเหนือ หยางเจียนก็เริ่มสงสัยแล้ว แม้ว่าพลังรังสีของแดร์ริลจะแข็งแกร่งเมื่อระเบิดออกมา แต่พลังนั้นก็ไม่อาจแข็งแกร่งเทียบเท่ากับจักรพรรดิโฮ่วอี้ได้

พอตอนนี้เมื่อหยางเจียนเห็นว่าแดร์ริลปฏิเสธคำขอของเขา เขาจึงมั่นใจแล้วว่านี่ไม่ใช่โฮ่วอี้ตัวจริง